Belgische beloften likken hun wonden

Het mocht niet zijn voor de Belgische beloften vandaag in hun wegrit op het wereldkampioenschap in Wollongong. Onze landgenoten reden een sterke koers, maar dat werd uiteindelijk niet beloond met een medaille. De slotronde bleek net van het goede te veel.

Best geklasseerde Belg werd Jenno Berckmoes, die in de achtervolgende groep op Fedorov en Vacek naar een tiende plaats spurtte. “Het was een koers die mij lag, maar ik kreeg de snelle mannen er niet af. Ik ben niet traag, maar ik wist dat ik kansloos was in de spurt tegen een Olav Kooij. Er zat nog wel iets op in de spurt, maar het was redelijk hectisch en het was ook sprint meer voor de overwinning. Dat is niet hetzelfde. Het is jammer. Ik had graag voor de zege gefietst en ik had wel een dag om misschien wel te winnen.”

Alec Segaert was mee op pad me Fedorov en Vacek, maar moest uiteindelijk afhaken. Echter alweer een knappe prestatie van de man die ook al zilver pakte in het tijdrijden. “Het is zeker jammer dat mijn medevluchters tot aan de meet rijden. Maarer zat niks meer op bij mij. Op die laatste beklimming van Mount Pleasant was het harken tot boven.”

“In het slot zaten we nog met vier Belgen bij de laatste twintig. Dat kunnen weinig landen zeggen. We hadden helaas niet de rapste man. Ik hoop dat ik over één à twee jaar ook genoeg kilometers in de benen heb om mee te spelen voor de wereldtitel.”

Tot slot wist Het Nieuwsblad ook nog een reactie los te weken bij Fabio Van Den Bossche, die meezat in de vroege vlucht en lang standhield. “We rijden tactisch een goede race, maar we worden niet beloond met een resultaat. Voor ons was de wedstrijd één ronde te lang. Het parcours was echt zwaar. Er zijn weinig punten om te recupereren.”