WN Redactie
Met zijn derde overwinning in Parijs-Roubaix heeft Mathieu van der Poel opnieuw wielergeschiedenis geschreven. In een duel met Tadej Pogacar toonde hij zich zondag de sterkste op de kasseien van Noord-Frankrijk. Voor Michel Wuyts was het niet zomaar een overwinning. In de podcast Wuyts & Vlaeminck noemt de commentator het optreden van Van der Poel zelfs geniaal.
"Het was het perfecte huwelijk tussen instinct en verstand", zegt Wuyts. "Wat hij aan het eind van Het Bos van Wallers doet... Daar een paar keer de beuk erin gooien is voor mij een touch of genius. Zonder meer geniaal."
LEES OOK: Het zal toch niet? Van der Poel dreigt voor gigantische deceptie te zorgen
De aanval op het juiste momentWuyts doelt op het moment waarop Van der Poel bewust het tempo opschroefde in een overgangsfase van de koers. "Hij belet dat er een reformatie komt. Dat is cruciaal. Als hij daar wacht, krijgt hij misschien vijf man op zijn dak. Hij wil controle houden, en daarom versnelt hij. Hij duldt nog één of twee sterke renners aan zijn zijde, maar wil nooit het toeval laten beslissen."
Uiteindelijk viel de beslissing na pech voor Mads Pedersen en Stefan Bissegger, gevolgd door een fout van Pogacar in een bocht. Van der Poel sloeg meteen toe, reed weg van de Sloveen en soleerde naar zijn derde zege op de Vélodrome in Roubaix. Daarmee bracht hij zijn totaal aantal Monumentzeges op acht.
De kracht van druk
Volgens Wuyts zit de kracht van Van der Poel in hoe hij met druk omgaat. "Het is zijn signatuur-act: als hij onder druk staat, dan overstijgt hij zichzelf. Dat komt iedere keer terug. Vorig jaar in de E3 Saxo Classic kwam Van Aert tot op tien seconden, maar Van der Poel vertikt het om te plooien. Die tien seconden wordt anderhalve minuut."
"Zelfde verhaal dit jaar, tegen Pedersen. Vijftien seconden, twintig seconden, dan even terug. Twintig kilometer lang vechten. En dan breekt hij de ander. Het is nooit Van der Poel die breekt. Zelfs niet in het veld, waar hij tachtig keer hetzelfde doet tegen Van Aert. Altijd maar aanvallen, en de ander krijgt het gat niet dicht."
Instinct boven alles
Wuyts besluit met een waarschuwing: Van der Poel moet vooral Van der Poel blijven. "Geef hem zijn instinct. Laat hem niet te veel bezig zijn met dingen als Gravaa, of met tactische constructies. Hij is geschapen voor dit vak, met een bereidwilligheid om door die dubbele zwarte muur te gaan. Want hij heeft afgezien in Parijs-Roubaix, hoor."
Met zijn overwinning liet Van der Poel zien dat hij niet alleen een groot kampioen is, maar ook iemand die koers leest en anticipeert als geen ander. "Je mag veel over hem zeggen," aldus Wuyts, "maar als de druk toeneemt, komt bij hem het beste naar boven. Dat is zijn signatuur, en dat is wat kampioenen onderscheidt."
