Brandon McNulty mocht zondag de regenboogtrui aantrekken, maar achter de verrassende Amerikaanse wereldtitel ging een indrukwekkend stukje ploegenspel schuil. Matteo Jorgenson speelde daarin een absolute sleutelrol. De renner van Visma | Lease a Bike offerde zijn eigen kansen volledig op en neutraliseerde in de finale vrijwel iedere poging om McNulty terug te halen.
Toen McNulty op 33 kilometer van de finish alleen wegreed, kregen Jorgenson en Quinn Simmons een glasheldere opdracht. Beide Amerikanen zaten achter hun landgenoot in de groep met favorieten en hoefden nog maar één ding te doen: iedere georganiseerde achtervolging zoveel mogelijk onmogelijk maken. Dat lukte met verve.

LEES OOK: McNulty is de verrassende wereldkampioen, Belgen niet in de prijzen
Van Aert en Van der Poel al vroeg geneutraliseerdDe Amerikanen hadden vooraf bewust een plan gemaakt waarbij persoonlijke ambities ondergeschikt waren aan het grotere doel. Dat bleek al eerder in de koers, toen Wout van Aert en Mathieu van der Poel zich nadrukkelijk met de finale gingen bemoeien.
Simmons kon mee toen Van Aert en Van der Poel de wedstrijd probeerden open te breken, terwijl Jorgenson en McNulty later profiteerden van het harde werk van onder anderen Paul Seixas en Isaac Del Toro. "We wilden echt dat een Amerikaan deze wedstrijd zou winnen", vertelt Jorgenson.
Zodra de verschillende groepen weer samenkwamen, lag het plan klaar: één Amerikaan moest proberen solo weg te raken. McNulty werd uiteindelijk die man.
Jorgenson verandert in waakhond
Vanaf dat moment veranderde Jorgenson in een van de belangrijkste knechten van de wedstrijd. Zelf beschikte hij naar eigen zeggen nog over uitstekende benen, maar in plaats van zijn eigen kans te gaan bleef hij voortdurend reageren op aanvallen.
Dat zorgde ook voor frustratie bij de concurrentie. Iedere keer wanneer iemand probeerde de achtervolging op McNulty op gang te trekken, zat er opnieuw een Amerikaan op het wiel. "Daarna had ik enorm goede benen en kon ik heel wat aanvallen volgen. De anderen raakten gefrustreerd en dat hielp echt."
Het leverde uiteindelijk het perfecte scenario op. De favorieten bleven naar elkaar kijken en McNulty kreeg vooraan voldoende ruimte om zijn indrukwekkende solo tot een goed einde te brengen.
'Misschien wel de overwinning waar ik het meest trots op ben'
Jorgenson eindigde zelf uiteindelijk als achtste, maar daar leek hij na afloop nauwelijks waarde aan te hechten. De wereldtitel van McNulty betekende veel meer. De Amerikaan had zich bovendien opvallend intensief met het tactische plan beziggehouden. Tijdens een trainingskamp in Bromont schreef hij zelf een uitgebreide analyse van de wedstrijd, iets wat normaal gesproken door iemand van de staf wordt gedaan. "We maakten een fantastisch plan en waren in staat onze ego's aan de kant te schuiven, zodat er iemand van ons kon winnen."

Voor Jorgenson, die bij Visma | Lease a Bike al de nodige grote successen van dichtbij meemaakte, behoort deze overwinning daardoor tot de meest bijzondere uit zijn carrière. "Dit zou wel eens de overwinning kunnen zijn waar ik het meest trots op ben."
Zelf geen regenboogtrui dus, maar zonder het werk van Jorgenson en Simmons was de verrassende wereldtitel van McNulty waarschijnlijk een stuk moeilijker geweest.
WN Redactie