Stan Strubbe
Achter de tweede Tourzege van Demi Vollering schuilt een periode waarin winnen plots veel minder belangrijk werd. De Nederlandse stond zelfs voor een veel fundamentelere vraag: wilde ze eigenlijk nog wel doorgaan als wielrenster?
LEES OOK: Opvallend: dit verdienden Evenepoel & co met wereldtitels in Montréal
Fiets bleef bewust aan de kantHet kantelpunt kwam niet tijdens haar succesvolle Tour van dit jaar, maar na de editie van 2025. Vollering had zichzelf in haar jacht op prestaties zowel lichamelijk als mentaal steeds verder belast. Uiteindelijk verdween daardoor iets wat jarenlang vanzelfsprekend was geweest: het plezier om te fietsen.
"Op een gegeven moment was ik er helemaal klaar mee", blikt Vollering terug. "Ik had mijn lichaam veel te ver gepusht, en mentaal ging ik misschien ook wel een beetje te ver over mijn grenzen heen."
De situatie ging zelfs zover dat een tijdelijke stop een serieuze optie werd. "Na de Tour de France vorig jaar overwoog ik zelfs een jaar rust te nemen, omdat ik er helemaal geen plezier meer in had."
In plaats van onmiddellijk nieuwe trainingsschema's en doelen vast te leggen, koos Vollering daarom voor het tegenovergestelde. Ze trok met de camper weg en legde zichzelf slechts één regel op: alleen fietsen wanneer ze daar daadwerkelijk behoefte aan had.
Vrijheid brengt het plezier terug
Die periode zonder verplichtingen bleek precies wat Vollering nodig had. Ze ging wandelen, verdween even uit de dagelijkse wielerwereld en liet trainingsdoelen bewust achterwege. Langzaam veranderde daardoor haar gevoel tegenover de fiets.
"Doordat ik even offline was, kreeg ik weer zin om op de fiets te stappen", vertelt ze. Ook toen ze opnieuw begon te rijden, bleef presteren aanvankelijk volledig ondergeschikt. "Ik fietste gewoon zonder doelen of verwachtingen. Ik voelde me gewoon vrij."
Die mentale ommekeer krijgt haar recente Tourzege achteraf extra betekenis. Na winst in 2023 volgden immers twee moeilijke edities: in 2024 strandde ze op amper vier seconden van Kasia Niewiadoma en een jaar later moest ze Pauline Ferrand-Prévot voor zich dulden.
Ditmaal viel alles opnieuw haar kant op. Vollering nam in de voorlaatste etappe de gele trui over en maakte het werk vervolgens af. Dat ze opnieuw de Tour won, is één zaak. Dat ze een jaar nadat ze zelfs twijfelde aan haar toekomst weer met plezier op de fiets zit, maakt haar verhaal des te opvallender.
