WN Redactie
Tadej Pogacar heeft de Tour de France opnieuw volledig naar zijn hand gezet. De Sloveen was in de negentiende etappe oppermachtig op de iconische Alpe d’Huez, waar hij na een indrukwekkende solo niet alleen de ritzege pakte, maar ook het legendarische klimrecord van Marco Pantani uit de boeken reed. Remco Evenepoel moest de geletruidrager laten rijden en zag zijn achterstand in het algemeen klassement verder oplopen.
Na vier jaar keerde de finish terug op de Alpe d’Huez, waar honderdduizenden wielerfans zich hadden verzameld voor een van de meest prestigieuze aankomsten van de Tour. De rit vanuit Gap was met de Col de Bayard, Col du Noyer en Col d’Ornon al loodzwaar, maar iedereen wist dat de beslissing pas zou vallen in de beroemde 21 haarspeldbochten.
LEES OOK: Pogacar ziek? Ploegmanager komt met veelzeggende update
Grote vlucht kleurt de koers, Pedersen verstevigt groenVanaf de eerste beklimming ontstond een omvangrijke kopgroep van liefst 42 renners. Onder anderen Richard Carapaz, Sepp Kuss, Thymen Arensman, Lenny Martinez, Davide Piganzoli en bergtruidrager Valentin Paret-Peintre kozen de aanval, terwijl ook Mads Pedersen verrassend standhield tussen de klimmers.
UAE Emirates XRG gaf de vluchters de ruimte, omdat geen van de koplopers een directe bedreiging vormde voor de gele trui van Pogacar. Paret-Peintre sprokkelde onderweg de nodige bergpunten en nam de leiding in het bergklassement over, terwijl Pedersen bij de tussensprint opnieuw uitstekende zaken deed in de strijd om de groene trui. De Deen vergrootte zijn voorsprong op Jasper Philipsen tot 57 punten, voordat hij in de bergen zijn meerdere moest erkennen.
In het peloton voerde UAE het tempo gecontroleerd op, waarna de favorietengroep op de Col d’Ornon al flink werd uitgedund. Remco Evenepoel bleef probleemloos mee met de beste klimmers, maar zag hoe Pogacar en zijn ploeg de wedstrijd steeds verder naar hun hand zetten.
Pogacar ontketent een meesterwerk
Aan de voet van de Alpe d’Huez bedroeg de voorsprong van de overgebleven koplopers nog ongeveer drie minuten. Thymen Arensman opende vroeg de finale, waarna uiteindelijk Sepp Kuss, Richard Carapaz en Lenny Martinez zich vooraan losmaakten.
Daarachter wachtte Pogacar niet op een aanval van zijn concurrenten. Op zo’n tien kilometer van de top plaatste de geletruidrager zelf een vernietigende versnelling, waarop niemand een antwoord had. Remco Evenepoel, Isaac Del Toro, Juan Ayuso en de overige klassementsrenners moesten direct passen.
Pogacar reed vervolgens in razend tempo naar de koplopers toe, daarbij nog kort ondersteund door ploeggenoot Adam Yates, die ondanks zijn fysieke problemen zijn laatste krachten opofferde voor zijn kopman.
Carapaz probeerde met een ultieme aanval uit de greep van Pogacar te blijven, maar de Sloveen bleek onverbiddelijk. In de laatste kilometers sloot hij aan bij de koplopers, plaatste meteen een nieuwe versnelling en reed vervolgens ook Carapaz en Martinez uit het wiel.
De wereldkampioen soleerde uiteindelijk naar een indrukwekkende ritzege, waarmee hij zijn greep op het geel nog verder verstevigde. Alsof dat nog niet genoeg was, dook Pogacar ook onder het legendarische klimrecord van Marco Pantani en schreef hij opnieuw een stukje Tourgeschiedenis.
Voor Evenepoel resteert nu vooral de opdracht om in de slotrit naar Parijs zijn tweede plaats in het algemeen klassement veilig te stellen, terwijl Pogacar met een straatlengte voorsprong op weg is naar opnieuw een eindzege in de Tour de France.
