Youri van den Berg
Demi Vollering kende zaterdagmiddag een koers met zogezegd ups en downs. Persoonlijk was de rit over het Italiaanse (lees: Toscaanse) grind een niet al te sterke, maar aan het eind van het stuk zag ze wel ploegmaatje Elise Chabbey zegevieren. Kortom, waarschijnlijke mixed feelings.
Op ruim zes minuten achterstand van de Zwitserse laureate bolde Vollering, die vorige week nog op overtuigende wijze Omloop Het Nieuwsblad naar zich toetrok, als twintigste over de meet in Siena. Daarmee was zij pas numero drie van haar ploeg FDJ United - SUEZ, daar Franziska Koch namens de Franse formatie nog naar het brons wist te snellen.
LEES OOK: Van Aert verrast en spreekt duidelijke ambitie uit voor Strade Bianche
FDJ United - Suez levert twee podiumklanten af, maar géén Vollering daarbijWellicht baalde de 29-jarige Nederlandse op persoonlijk vlak van haar uitslag, maar dat mocht de pret binnen de ploeg niet drukken. Met een glimlach van oor tot oor kwam ze aan op het Piazza del Campo in Siena, zo wist In de Leiderstrui op te tekenen. ''1 en 3!!!'', schreeuwde de Zuid-Hollandse dame vol enthousiasme over het plein.
''Vraag maar raak, ik heb toch alle tijd gehad om na te denken doordat ik het rustig aan heb gedaan'', stak Vollering vervolgens met duidelijke taal van wal tegenover de toegestroomde pers. ''Ik ben zó blij voor Elise, hier word ik echt emotioneel van. Elise is iemand die het echt verdient en we reden zo'n goede wedstrijd met het ploeg.''
Vollering over kutdag én memorabel moment in Strade Bianche
Uiteraard ging het daarbij over het bijzondere moment dat een groot deel van de groep met achtervolgers verkeerd werd gestuurd. ''Ik dacht meteen: zo'n slechte weg hebben we tijdens de verkenning toch niet gehad'', verklaarde Vollering. ''Daar klopte iets niet, dacht ik direct. En toen keek ik op mijn Garmin en zag ik dat we niet goed zaten. Maar ja, als er een motor voor je zit... dan volg je.''
Des te spannender werd het op die manier voor Vollering om vanuit het ploegleiders-commentaar in het oortje mee te krijgen wat er zich voorin afspeelde. ''Ik zat te genieten van de communicatie. Ik probeerde af en toe ook wat te zeggen, maar denk niet dat ze me hoorden. Het was zo spannend om dat op deze manier mee te krijgen.''
Al bij al was het dus geen slechte dag voor teamspeler Vollering. ''Dan zie je maar weer dat wielrennen echt een teamsport is'', concludeerde ze. ''Hoe kut mijn dag ook was, die meiden maken er alsnog een superdag van. Ik ben zo trots op ze, allemaal.''
