Stan Strubbe
De editie van Strade Bianche in 2018 staat nog altijd in het geheugen van veel wielerfans gegrift. In barre omstandigheden schreef Tiesj Benoot geschiedenis door de Toscaanse klassieker te winnen. Maar ook Wout van Aert liet zich die dag opmerken met een knappe derde plaats.
LEES OOK: Belgische WK-ganger doet straffe voorspelling: "Het wordt leuk"
Meteen chaosVolgens voormalig ploeggenoot Huub Duijn zat er achter die prestatie ook een doordacht plan. In gesprek met Wieler Revue legt de Nederlander uit hoe ploegleider Michiel Elijzen vooraf een opvallende tactiek had bedacht.
Duijn reed die dag samen met Dries De Bondt in dienst van kopman Van Aert. “Het was de enige keer dat ik Strade Bianche heb gereden”, blikt hij terug. “Met Wout hadden we natuurlijk een uitgesproken kopman en ik zou als een van de langsten bij hem blijven.”
Maar de weersvoorspellingen maakten de koers extra zwaar. Volgens Duijn wist de ploegleiding al dat hij en De Bondt de finale waarschijnlijk niet zouden halen. Daarom kwam Elijzen met een opvallend plan. “Hij zei: ‘Laten we de eerste strook als eerste indraaien en volle bak overgaan’”, vertelt Duijn. Die eerste grindstrook lag al na amper elf kilometer koers.
Grote namen meteen onder druk
De ploeg voerde het plan meteen uit. Duijn en De Bondt trokken met volle kracht over de eerste grindstrook, met meteen grote gevolgen in het peloton. “Toen ik daarna omkeek, waren we met maar 25 of 30 man over”, herinnert Duijn zich. “Toen wij er na de derde strook doorzakten, zagen we wel dat Van Avermaet en Sagan al een jasje uit moesten doen om weer terug in het peloton te komen.”
Hoewel het peloton uiteindelijk opnieuw samenkwam, denkt Duijn dat de actie wel degelijk invloed had op het verdere verloop van de koers. “Ik kan me nog goed herinneren dat een paar grote mannen met de mond open net terugkwamen of nog terug moesten komen.”
Voor Van Aert pakte de strategie in elk geval goed uit. “Wout zat lekker veilig voorin, dat heeft hem misschien wel geholpen richting de finale”, besluit Duijn.
