WN Redactie
Jonas Vingegaard rijdt in 2026 een opvallend compact programma. Slechts vier koersen staan voorlopig op de planning, met daarin wel meteen de dubbel Giro d’Italia–Tour de France. Tegelijk moet de Deense kopman van Team Visma | Lease a Bike het stellen zonder een belangrijke steunpilaar: Simon Yates. Tijdens de mediadag sprak Vingegaard openhartig over diens afscheid, over mentale grenzen in het peloton én over zijn eigen wens om ooit ook eendagsklassiekers te winnen.
LEES OOK: Vingegaard eindwinnaar, maar slotrit Parijs-Nice is voor Lenny Martinez
OnverwachtHet plotse afscheid van Yates kwam ook voor Vingegaard onverwacht. “De timing was verrassend, ja. Het is voor ons als team een grote klap,” erkent hij. “Maar ik heb vooral heel veel respect voor Simon en zijn beslissing. Er is moed voor nodig om op dit punt te stoppen. Hij voelde dat het genoeg was.”
Volgens Vingegaard past het in een bredere problematiek. “Het gaat de laatste jaren veel over burn-outs. Wielrennen is een harde wereld, ook voor mij. We reizen veel, soms is het gewoon te veel. Misschien moeten we leren om het slimmer aan te pakken. Niet iedereen kan op dezelfde manier omgaan met die druk. Als we dat beter begrijpen, kunnen carrières misschien langer duren.”
Weinig koersen, wel een vol seizoen
Dat Vingegaard in 2026 maar vier startnummers opspeldt, heeft volgens hem niets te maken met mentale vermoeidheid. “Ook met vier koersen ga ik richting de zestig koersdagen,” legt hij uit. “Alles is afgestemd op de Tour. Als je te veel doet in het voorjaar, betaal je daar de prijs voor in juli. En als je de Giro rijdt en óók de Tour wil winnen, moet je keuzes maken.”
Na de Tour bekijkt hij of er nog wedstrijden bijkomen. Toch begrijpt hij de roep van fans – en van ploegbaas Richard Plugge – om de grote namen vaker tegen elkaar te zien koersen. “Dat snap ik. Fans willen ons constant tegen elkaar zien rijden. Maar iedereen heeft zijn eigen doelen en planning. Tadej kiest bijvoorbeeld bewust voor eendagskoersen. Daar heb ik enorm veel respect voor.”
En ja, hij kijkt daar soms met lichte jaloezie naar. “Ik zou die klassiekers ook heel graag winnen. Het zijn prachtige wedstrijden. Maar ik heb nog niet de juiste manier gevonden om ze te rijden. Op dit moment kan ik dat gewoonweg niet combineren. Het niveau ligt zo hoog dat je voor elke koers honderd procent in orde moet zijn.”
Klassiekers niet voor altijd uitgesloten
Dat Vingegaard dit seizoen opnieuw geen eendagsklassiekers rijdt, betekent niet dat hij ze definitief heeft afgeschreven. Ook zijn mislukte EK op de weg rond Valence afgelopen najaar wil hij nuanceren. “Het zou te makkelijk zijn om te zeggen dat ik daarvoor niet geslaagd ben. Ik had die koers totaal niet goed voorbereid. Ik kwam net uit de Vuelta en was eigenlijk helemaal leeg.”
De Deen moest op het EK al vroeg lossen en haalde de finish niet. Het bleef – op een criterium in Japan na – zijn enige eendagskoers van 2025. Toch sluit hij een toekomst in dat type wedstrijden niet uit. “Het is niet dat ik WK’s niet wíl rijden, maar dat ik ze vaak niet kán rijden. Ik heb nog nooit de energie gehad die ervoor nodig was. Ik hoop dat mensen dat beter begrijpen.”
Voorlopig ligt de focus dus op grote rondes. Maar de ambitie om ooit ook in de klassiekers te schitteren, blijft sluimeren. Net als bij Pogačar, alleen wacht Vingegaard nog op het juiste moment.
