Youri van den Berg
Voor Michael Matthews was 2025 een op z'n zachtst gezegd bijzonder jaar. In het voorjaar reed de geroutineerde Australiër namelijk erg sterk. Door een heftige medische diagnose kon hij die vorm daarna echter niet doortrekken.
Met een vierde plaats in Milaan-Sanremo, een vijfde stek in de Amstel Gold Race en winst (!) in Eschborn-Frankfurt was de nu 35-jarige Matthews dit voorjaar 'gewoon' weer op de afspraak.
Uitstekend jaar, ondanks medische tegenslag
Wie naar zijn uitslagen in het najaar kijkt, ziet ook een prima lijstje. Zo werd de man uit Canberra vijfde in Gran Piemonte, behaalde hij een toptiennotering in de GP Québec en luisterde hij zijn rentree op met een achtste plaats in de Bretagne Classic.
Zijn rentree? Ja! Want tussen Eschborn-Frankfurt en de Bretagne Classic zit een gapend gat van bijna vier volle maanden zonder koers. In juni was de veelzijdige renner namelijk bijna dicht bij een ramp op trainingskamp.
Wat begon als onverklaarbare vermoeidheid in de slotdagen van een drieweeks trainingsblok, escaleerde snel in een spoedopname, bloedverdunners en artsen die hem voor het allerslechtste waarschuwden, zo vertelt hij in gesprek met het Engelstalige wielerplatform Cyclingnews.
Op het randje van de dood
''Ik lag ineens in het ziekenhuis en wist niet of ik die nacht zou overlijden of het zou overleven'', blikt Matthews terug op die akelige periode. ''De artsen zeiden dat als ik was blijven trainen, ik mezelf binnen twee dagen had gedood.''
Het lijkt klip en klaar: Matthews heeft een flinke portie geluk gehad. Toch wil hij nu liever enkel nog vooruitkijken. ''Ik voel dat het een tweede kans voor mij is in het wielrennen, omdat ik besefte dat mijn carrière zomaar voorbij had kunnen zijn. Het is een tweede kans om te laten zien waartoe ik echt, écht in staat ben.''
Tweede jeugd Matthews?
Komt er dus een tweede jeugd aan voor de dertiger? Wie weet. ''Ik val mijn ploeggenoten nog altijd aan tijdens trainingen, en meestal ben ik degene die extra blokken wil doen. De motivatie is er zeker nog, en ik sta elke ochtend met een grote glimlach op'', laat de koning van de ereplaatsen in ieder geval niets aan het toeval over.''
