WN Redactie
Lucinda Brand moest op het EK veldrijden in Middelkerke genoegen nemen met zilver. De Nederlandse gold vooraf als topfavoriet, maar zag landgenote Inge van der Heijden al vroeg ontsnappen en kon het gat niet meer dichten. “Voor mij persoonlijk is het jammer, maar ik wist dat dit een mogelijk scenario was,” reageerde Brand bij Het Nieuwsblad.
Slechte start
Brand kende een mindere openingsfase en kwam in een achtervolgende groep terecht met Aniek van Alphen en Sara Casasola – ploeggenote van winnares Van der Heijden bij Crelan-Corendon. “Het is op elk kampioenschap het plan om niet met een concurrente in je wiel het gat op een landgenote dicht te rijden,” legt Brand uit. “Ik heb Sara inderdaad aangespoord om te rijden, maar zij zei dat ze moeilijk achter Inge kon rijden. Prima, dan heb jij straks geen medaille, dacht ik. En zo is het ook gebeurd.”
De voormalig wereldkampioene probeerde nog meermaals het gat te dichten, maar kwam er niet meer aan te pas. “Ik had gewoon een betere start moeten nemen. Ik heb het twee, drie keer echt geprobeerd, maar ik was niet sterk genoeg om Sara te lossen. Op dit parcours kon je ook niet makkelijk een ronde lang doorrijden met iemand in je wiel. Dus heb ik mijn inspanning gestopt en zij ook.”
“Van der Heijden kreeg het niet cadeau”
Hoewel Brand haar eigen prestatie als ‘jammer’ omschreef, had ze niets dan lof voor haar landgenote. “Inge heeft een hele sterke wedstrijd gereden. Anders blijf je geen zes ronden alleen vooruit. Het is wel een paar keer stilgevallen, maar telkens als iemand iets probeerde, ging het tempo weer flink omhoog. Het feit dat zij die druk in de beginfase kon weerstaan, bewijst hoe sterk ze was – ze heeft het absoluut niet cadeau gekregen.”
Over het vervolg van het seizoen is Brand voorzichtig. “Zoals de rensters van Crelan-Corendon vandaag met elkaar reden, had ik nog niet gezien. Als dit de voorbode is van wat komt, dan worden het nog ingewikkelde wedstrijden.”
