WN Redactie
Remco Evenepoel had zijn rentree in competitie nauwelijks beter kunnen beginnen. Na ruim een maand zonder wedstrijdkilometers won de Belg meteen de GP de Québec, maar helemaal tevreden over zijn eigen optreden was hij nog niet. Evenepoel voelde dat het wedstrijdritme nog niet volledig aanwezig was, al vond hij precies op het juiste moment zijn beste benen.
Evenepoel kwam voor het eerst sinds zijn overwinning in de Clásica San Sebastián op 1 augustus weer in actie. In de tussenliggende weken werkte hij tijdens een hoogtestage in Livigno gericht aan zijn najaar, met de Canadese wedstrijden en vooral het WK in Montréal als grote doelen.
Dat zijn vorm goed zit, maakte hij vrijdag meteen duidelijk. Toch voelde het volgens Evenepoel onderweg niet voortdurend even gemakkelijk. “Ik moest aanvankelijk groeien in deze koers. Gelukkig vond ik mijn goeie benen”, blikte hij na afloop opgelucht terug.
LEES OOK: Opleidingsploeg Evenepoel haalt wel héél bijzondere renner aan boord
Evenepoel durft te gokkenIn de finale liet Evenepoel zich nadrukkelijk zien en werd de groep met favorieten steeds verder uitgedund. De Belg probeerde zijn concurrenten onder druk te zetten, maar kreeg onder anderen Giulio Ciccone niet zomaar definitief uit het wiel. Daarom moest Evenepoel in de slotfase ook tactisch schakelen. In plaats van koste wat kost opnieuw van ver aan te vallen, durfde hij erop te vertrouwen dat hij ook in een kleine groep nog over voldoende snelheid beschikte.
Die gok pakte perfect uit. Ciccone bleek in de sprint de laatste grote tegenstander, maar Evenepoel hield de Italiaan achter zich en kon zo meteen bij zijn rentree de handen in de lucht steken. "Deze zege voelt goed, dit is wel een bijzondere koers", vertelde hij. "Je kan deze wedstrijd heel moeilijk lezen en dus is het vooral anticiperen, en ook een beetje gokken."
"Ik moest zelf ook groeien in de race. Terugkeren in competitie is altijd lastig, zeker in deze koers. Ik had niet het beste gevoel, maar gelukkig vond ik mijn goeie benen op het einde en kon ik winnen." Juist dat moet hem extra vertrouwen geven. Evenepoel werkte de voorbije weken bewust aan zijn explosiviteit, omdat de korte en steile inspanningen in Canada een ander type inspanning vragen dan de lange beklimmingen waarop hij deze zomer in de Tour de France uitblonk.
Scherpe analyse
Evenepoel analyseert de race tot in detail. "Ik moest het grootste deel van het werk op mijn schouders nemen. Het was lastig om de inspanningen in te delen. Ik kon ze niet echt lossen met mijn explosiviteit, maar ik ben blijven duwen en had vertrouwen in mijn sprint. Dat was de goeie keuze. Giulio oogde sterk en kon spelen met zijn ploegmaats in de achtergrond, maar ik ging voor mijn sprint. Ik heb een beetje gegokt door op kop te beginnen met deze tegenwind, maar toen hij kwam opzetten, voelde Giulio ook wel dat het lastig was door de wind. Ik ben erg blij, maar ik moet rustig blijven en het dag per dag bekijken. Vanaf nu is elke zondag belangrijk", aldus Evenepoel met een knipoog.
"Ik kan niet anders dan tevreden zijn", stelde Evenepoel na afloop tegen de pers. "Het was wel moeilijk om terug te hervatten, want ik had het gevoel dat veel jongens de wedstrijd te vroeg wilden openen. Dat kan dan als een boemerang terugkomen. Daarom bekeek ik het bewust wat van een afstandje. Het was de goede tactiek om een beetje afwachtend te koersen. Op drie ronden van het eind ben ik dan zelf alles uit de kast beginnen halen. En het was in orde. In de eerste vijf à zes ronden voelde ik me heel goed, halfweg ging het wat minder makkelijk. Ik denk dat het komt door de opeenstapeling van die korte en steile klimmetjes. Toen ze de koers openbraken, dacht ik dat het mijn dag misschien niet zou zijn vandaag. Maar ik ben altijd rustig gebleven en ik heb gegokt door soms in de wielen te blijven. Dat was de goeie tactiek."
Nog werk richting Montréal
Toch beschouwt Evenepoel de overwinning niet als bewijs dat alles al perfect zit. Na een lange periode zonder wedstrijden merkte hij dat er nog punten zijn waarop hij richting het WK stappen kan zetten. Dat is precies waarvoor de twee Canadese WorldTour-koersen in zijn programma staan. Québec moest opnieuw wedstrijdritme opleveren, terwijl zondag met de GP de Montréal een veel zwaardere test volgt.
Daar wacht meer dan 4.000 meter hoogteverschil en een parcours dat veel dichter in de buurt komt van wat Evenepoel op zondag 27 september tijdens het WK voorgeschoteld krijgt. De eerste test van zijn Canadese campagne levert in ieder geval meteen een overwinning op. En misschien nog belangrijker: Evenepoel weet nu dat hij zelfs op een dag waarop nog niet alles perfect aanvoelt, de benen én het tactische inzicht heeft om een sterke internationale concurrentie af te troeven.
