WN Redactie
Enric Mas heeft zondag een stevig statement afgegeven in de Vuelta a España. De Spanjaard bekroonde een loodzware negende etappe met een indrukwekkende overwinning op de Alto de Aitana en nam daarmee ook de rode leiderstrui stevig in handen. Een dag na de veelbesproken opgave van Tadej Pogačar liet de Movistar-kopman zien dat hij niet zomaar van plan is om de vrijgekomen kansen te laten liggen.
De negende etappe was er eentje voor de echte klimmers. Over 187,4 kilometer moesten de renners ruim 5.100 hoogtemeters verwerken, met onderweg onder meer de Puerto de Tárbena en de bijzonder steile Puerto de El Miserat. De ultieme scherprechter was de Alto de Aitana: 22 kilometer lang en gemiddeld 5,8 procent. Niet voor het eerst was de beklimming het decor voor een Vuelta-finale. Eerder wonnen onder anderen Claus Michael Møller, Leonardo Piepoli, Damiano Cunego en Pierre Latour er een etappe.
Met Pogačar uit koers lag de weg naar de overwinning plots wagenwijd open. Dat zorgde meteen voor een bijzonder harde strijd om de vlucht van de dag. Pavel Sivakov, Andreas Kron, Alastair MacKellar, Fabian Weiss, Alessandro Romele en Alexey Lutsenko slaagden er uiteindelijk in om weg te rijden. Weiss kon het hoge tempo echter niet volgen, terwijl vanuit het peloton nog een hele reeks sterke klimmers probeerde over te steken.
Grote vlucht krijgt steeds meer vorm
Op de Puerto de Tárbena barstte de strijd om de vlucht opnieuw volledig los. Tien renners wisten zich uiteindelijk los te maken uit het peloton. Onder anderen Finn Fisher-Black, Stefan Küng, Bruno Armirail, Ben Turner, Santiago Buitrago, Ramses Debruyne, Valentin Paret-Peintre en Gijs Leemreize sloten vooraan aan. Ook Urko Berrade maakte de oversteek.
Daarmee was de kopgroep nog altijd niet definitief gevormd. Een groep van twaalf renners probeerde eveneens de sprong naar voren te maken, maar zij bleven lange tijd op meer dan een minuut hangen. In het peloton nam Movistar ondertussen de controle over. De ploeg van de nieuwe leider Mas had duidelijk geen bezwaar tegen een ruime vlucht en liet de voorsprong geleidelijk oplopen.
Richting de tachtig kilometer van de finish was de kopgroep uiteindelijk compleet. De vluchters hadden op dat moment bijna vijf minuten voorsprong en daarmee leek een strijd tussen de aanvallers en de klassementsrenners steeds waarschijnlijker. Toch hoefden de vluchters niet tot de laatste klim te wachten vooraleer de eerste schermutselingen begonnen.
Alessandro Romele besloot namelijk al voor de voet van de Alto de Aitana zijn kans te wagen. De Italiaan was eerder deze Vuelta al verschillende keren actief geweest en wilde zijn sterke benen nog één keer uitspelen. Marcel Camprubi en Sivakov reageerden als eersten en wisten Romele in de slotfase van de voorlaatste beklimming bij te halen.
Mas deelt genadeklap uit op Aitana
Romele kwam als eerste boven op de Puerto de Benifallim, maar zijn beste kruit bleek daarmee verschoten. Op de Alto de Aitana moest de Italiaan vrijwel onmiddellijk afhaken. Sivakov en Camprubi probeerden vervolgens nog samen voorop te blijven, maar vanuit het peloton kwam de grote versnelling steeds dichterbij.
Decathlon CMA CGM nam de verantwoordelijkheid in handen en zette met onder anderen Sander De Pestel en Léo Bisiaux stevig door. Gregor Mühlberger kreeg vervolgens de opdracht om Felix Gall zo goed mogelijk aan de voet van de steilere passages af te zetten. De Oostenrijker aarzelde niet en plaatste zijn aanval.
Gall kreeg echter geen vrijgeleide. De klassementsrenners reageerden en daarmee begon de finale echt vorm te krijgen. Jarno Widar, Richard Carapaz, Oscar Onley en ook rode trui Enric Mas probeerden een beslissing te forceren. Niemand slaagde er aanvankelijk in om een definitieve kloof te slaan, terwijl de laatste vluchters één voor één werden ingerekend.
Sivakov hield het uiteindelijk het langst vol, maar ook de Fransman moest zijn vluchtavontuur in de slotkilometers beëindigen. Daarna kregen we een strijd tussen de grote klassementsnamen. Verschillende renners probeerden elkaar uit te testen, maar de beslissing bleef uit. Tot Mas zijn moment koos.
Versnelling
De Spanjaard versnelde en kreeg alleen Onley mee. Daarmee was de rode trui plots op weg naar de ritzege. Mas leek vervolgens zelfs de perfecte sprint voor zijn jonge concurrent voor te bereiden, maar Onley had op de steile slotkilometers al zijn beste krachten verbruikt. De Brit kon het tempo van Mas nauwelijks nog volgen.
Mas bleef onverstoorbaar doorrijden en wachtte niet af. Hij zette zelf de sprint in en reed overtuigend naar de overwinning op de Alto de Aitana. Daarmee pakte de Spanjaard niet alleen een prestigieuze ritzege, maar liet hij vooral zien dat hij na het wegvallen van Pogačar dé man is om rekening mee te houden in deze Vuelta.
Een dag nadat hij Pogačar nog verrassend kon terughalen op de slotklim, heeft Mas zijn visitekaartje nog wat nadrukkelijker afgegeven. De rode trui zit stevig om zijn schouders en met deze overwinning lijkt de Vuelta-droom van de Movistar-kopman plots een stuk realistischer.
