Kevin De Jonghe
Demi Vollering wist twee weken geleden op indrukwekkende wijze alsnog de eindzege in de Giro d'Italia Women te veroveren. Op de slotdag reed de Nederlandse haar landgenote Anna van der Breggen alsnog uit de roze leiderstrui. Achteraf blijkt dat daar niet alleen sterke benen, maar ook een flinke portie psychologische oorlogsvoering aan te pas kwam.
Met de bek open
In de podcast Frodeno vertelt Vollering hoe ze de kennis van haar voormalige ploeg SD Worx-Protime bewust in haar voordeel gebruikte. "Zij weten precies hoe ik eruitzie als ik echt afzie", legt de renster van FDJ-Suez uit.
"Ik weet ook wat ze dan via de radio tegen Anna zeggen als ze mij op een klim zien rijden met mijn mond open en een vertrokken gezicht. Dan klinkt het gegarandeerd dat ik op breken sta en dat ze moet blijven doorduwen."
Volgens Vollering speelde ze daar bewust op in. "Soms trek ik expres zo'n gezicht, zodat ze nóg sneller denken dat ik op mijn limiet zit. Dan probeer ik juist het tegenovergestelde uit te stralen van hoe ik me echt voel. Je kunt dat spelletje natuurlijk ook omdraaien."
Mentale overwicht
Daar bleef het niet bij. Ook tijdens de koers probeerde Vollering Van der Breggen mentaal uit balans te brengen. "Ik zei tegen Anna dat ik vrede had met de tweede of derde plaats en dat het me eigenlijk niets uitmaakte. Nu was het aan haar."
Aanvankelijk trapte Van der Breggen niet in die uitspraak, maar uiteindelijk begon ze toch zelf het tempo te bepalen. "In het begin geloofde ze me niet echt, maar op een gegeven moment begon ze wel te rijden."
Volgens Vollering speelde de onderlinge kennis daarin een grote rol. "Anna kent mij, mijn lichaam en mijn manier van koersen beter dan wie ook. Zo'n uitspraak is dan óf een gigantische bluf, óf pure zelfverzekerdheid. Eigenlijk was het een beetje van allebei", lacht ze nu in haar vuistje.
