Stan Strubbe
De Amstel Gold Race draaide zondag uit op een rechtstreeks duel tussen Remco Evenepoel en Mattias Skjelmose. De Deen leek lange tijd in staat om zijn titel te verlengen, maar moest in de slotfase zijn meerdere erkennen in de Belg. Toch klonk er achteraf geen greintje frustratie bij de renner van Lidl-Trek.
LEES OOK: Tom Boonen komt superlatieven tekort voor Remco Evenepoel
“Ik wist al hoe laat het was”De Deen kon lange tijd volgen in de finale, maar voelde al vroeg dat het moeilijk zou worden om Evenepoel te kloppen. Op de klimmetjes werd het verschil steeds duidelijker, al wist hij zich knap staande te houden.
Na de finish was Skjelmose bijzonder nuchter over de verhoudingen. “Remco was gewoon de sterkste,” gaf hij toe bij de NOS. “Op de hellingen reed hij me er bijna af. Ik heb alles gegeven, maar ik ben op waarde geklopt.”
Die vaststelling zorgde er echter niet voor dat hij teleurgesteld was. Integendeel, de tweede plaats voelde voor hem als het hoogst haalbare. De Deen kon dan ook leven met zijn resultaat na een slopende koers.
In de laatste kilometer probeerde Evenepoel zijn concurrent nog onder druk te zetten door hem op kop te dwingen. Een tactisch steekspel dat uiteindelijk in het voordeel van de Belg uitdraaide.
Sprint op de limiet
“Ik zat al aan mijn limiet en hoopte het kort te houden,” blikte Skjelmose terug op de sprint. “Maar hij begon als eerste en was gewoon beter.” De Deen probeerde nog aan te klampen, maar moest uiteindelijk duidelijk passen.
Volgens Skjelmose zit de zwaarte van de Amstel Gold Race niet alleen in de fysieke inspanning, maar ook in het mentale aspect. “Je moet de hele dag geconcentreerd blijven. Dat maakt het zo lastig.”
Toch blijft de koers hem liggen. Ondanks de uitputtingsslag kijkt hij met veel plezier terug op zijn wedstrijd. “Na afloop ben je helemaal kapot, maar het is geweldig om hier te rijden. Het is één van mijn favoriete wedstrijden.”
