WN Redactie
Jay Vine is terug in koers, maar zonder grote verwachtingen. De Australiër van UAE Emirates XRG verscheen in de Ronde van Catalonië opnieuw aan de start na zijn opvallende crash in de Tour Down Under, waar hij tegen een kangoeroe botste en zijn pols brak.
Het incident ging de wereld rond, maar Vine zelf wil er liefst zo snel mogelijk een streep onder trekken. “Iedereen weet het ondertussen. Een kangoeroe sprong in het peloton, waardoor de helft van het peloton tegen de grond ging. Hoe het met hem gaat? Geen idee. Het kan me niet echt schelen”, zegt hij met een wrange glimlach.
Rentree zonder druk
Twee maanden na die val staat Vine dus opnieuw tussen de klassementsmannen, al is het vooral met een dienende rol. “Het zou fijn zijn om een resultaat neer te zetten, maar ik denk dat ik nog niet genoeg op niveau ben om met deze jongens te concurreren.”
Binnen UAE Emirates XRG liggen de kaarten deze week duidelijk bij João Almeida en Brandon McNulty, en Vine schikt zich zonder problemen in die rol. “Het doel is om hen te ondersteunen.”
Dat hij alweer mee kon met het peloton in de eerste ritten, is op zich al een kleine overwinning. Maar achter de schermen is het verhaal minder rooskleurig.
Revalidatie van lange adem
Want hoewel Vine opnieuw koerst, is zijn herstel verre van afgerond. “Het gaat goed, maar ik ben nog aan het revalideren. Dat kan 9 tot 12 maanden duren”, geeft hij eerlijk aan.
Een opvallende uitspraak, die meteen duidelijk maakt dat zijn terugkeer vooral een tussenstap is en geen eindpunt. De basis moet nog gelegd worden, terwijl hij ondertussen toch alweer koersritme opdoet.
De Australiër kijkt dan ook verder vooruit, richting de Giro d’Italia. Daar heeft hij al een specifiek doel uitgekozen. “Er is een heel mooie tijdrit van veertig kilometer op dag tien. Daar kijk ik vooral naar uit.”
Van bizarre val naar nieuwe doelen
De botsing met de kangoeroe blijft een van de meest surrealistische momenten van het seizoen, maar Vine wil vooral vooruit kijken. “Het haalde wereldwijd het nieuws, maar het zou mooi zijn als de sport om iets anders bekendstaat.”
Met die ingesteldheid werkt hij stap voor stap aan zijn comeback. Niet met grote woorden, maar met realisme. Eerst opnieuw basis opbouwen, dan pas denken aan resultaten.
En misschien is dat wel de grootste winst van allemaal: dat hij, na zo’n bizarre en pijnlijke episode, gewoon weer onderdeel is van het peloton.
