WN Redactie
Niet langer tegenover elkaar, maar samen. Lotto-Intermarché is het nieuwste Belgische project in het WorldTour-peloton, ontstaan uit een verstandshuwelijk dat niemand nog ontkent. Twee ploegen die afzonderlijk steeds minder ademruimte hadden, besloten hun lot te verbinden. Voor de Belgische wielersport was het wellicht de enige uitweg, maar of deze fusie ook sportief en cultureel standhoudt, blijft een open vraag. Het etiket win-winsituatie wordt gretig geplakt, al moet de praktijk nog bewijzen dat het geen marketingformule is.
Dat de samensmelting niet uit luxe is geboren, staat buiten kijf. Zowel Lotto als Intermarché-Wanty voelde de druk van een wielerwereld die steeds harder polariseert. Budgetten exploderen, verwachtingen evenzeer, en wie niet mee kan, dreigt simpelweg te verdwijnen. Vakbondsvoorzitter Adam Hansen vatte het al vroeg samen: beide teams verdienen krediet omdat ze kozen voor overleven. De realiteit was hard, maar onontkoombaar.
Die realiteit kreeg de voorbije jaren een pijnlijk gezicht. Ex-Lotto-renner Florian Vermeersch schetste eind 2024 een onthutsend beeld van de omstandigheden waarin soms gewerkt moest worden. Hotels die plots geschrapt werden, renners die ’s ochtends in het holst van de nacht vanuit huis naar de start moesten rijden, geïmproviseerde maaltijden om kosten te besparen. Verhalen die haaks staan op wat een professionele wielerploeg hoort te zijn en die de urgentie van een ingreep alleen maar onderstreepten.
LEES OOK: Na pechseizoen: Van Eetvelt wil weer schitteren tegen Evenepoel
Wie stuurde het schip?Hoewel het huwelijk officieel als gelijkwaardig wordt voorgesteld, is het duidelijk wie het initiatief naar zich toetrok. De Nationale Loterij, in 2025 veertig jaar sponsor in het peloton, zag haar paradepaardje steeds sneller leeglopen. Grote Belgische namen kozen het hazenpad en ook de volgende generatie kondigde haar vertrek aan. Op dat kantelpunt gooide CEO Jannie Haek het roer om. Tijdens de Tour de France kondigde hij verrassend aan dat er een intentieverklaring lag met Intermarché-Wanty.
Die aankondiging kwam hard binnen. Werknemers en renners van beide teams werden midden in het grootste wielercircus van het jaar geconfronteerd met een beslissing die achter de schermen was voorbereid. Wat volgde waren maanden van onzekerheid, geruchten en wantrouwen. Haek mag krediet krijgen omdat hij een zinkend schip probeerde te redden, maar tegelijk stapte Lotto in een partnerschap met een ploeg die zelf met sportieve stagnatie en financiële ballast kampte.
Gegijzeld door onzekerheid
De onderhandelingen sleepten aan en lieten sporen na. Contracten werden verscheurd, andere tegen de zin van renners verlengd. Sommigen zweefden maandenlang in niemandsland, zonder perspectief, zonder duidelijkheid. Zelfs Adam Hansen moest in zijn rol als rennersvertegenwoordiger atleten persoonlijk melden dat er voor hen geen plaats meer was. Zijn oordeel was scherp: de communicatie was niet eerlijk, renners voelden zich gegijzeld.
Voor een ploeg die in 2026 met een schone lei wil beginnen, blijft dat verleden zwaar doorwegen. Vertrouwen laat zich niet afdwingen en zeker niet herstellen met één handtekening bij de UCI. De goedkeuring op 10 december bracht juridische rust, maar geen emotionele verzoening.
Twee culturen, één identiteit
De echte test ligt dan ook niet in de boekhouding, maar in de bedrijfscultuur. Lotto droeg jarenlang een klassiek, bijna conservatief profiel, terwijl Intermarché-Wanty onder impuls van Aike Visbeek juist probeerde te vernieuwen met beperkte middelen. Twee visies, twee manieren van werken. Wie denkt dat die vanzelf samenvloeien, onderschat de complexiteit van een fusie in het peloton.
De vraag is simpel en tegelijk fundamenteel: ontstaat hier een nieuwe Belgische ploeg met een eigen identiteit, of zal één cultuur domineren en de andere verdringen? Het antwoord bepaalt of Lotto-Intermarché meer wordt dan een noodverband.
Dertig renners beginnen in 2026 met de intentie om het verleden achter zich te laten. Maar niemand ontkent dat de optelsom voorlopig mager blijft. Eén plus één is hooguit twee geworden. De selectie had scherper gekund, evenwichtiger misschien, maar de realiteit liet weinig ruimte voor idealen.
Belgische drukpunten
Voor Belgische kopmannen als Arnaud de Lie en Lennert Van Eetvelt verandert de context nauwelijks. De verwachtingen blijven torenhoog en de ploeg rekent op hun prestaties om het nieuwe verhaal geloofwaardig te maken. De winter van De Lie verliep opnieuw moeizaam door blessureleed, wat meteen het fragiele vertrekpunt van dit project blootlegt. Succes is niet alleen wenselijk, het is noodzakelijk.
Met Jarno Widar haalt de ploeg extra toekomstmuziek binnen. Het twintigjarige klimtalent geldt als een van de grootste Belgische beloften, maar de vraag is of hij in deze structuur snel genoeg de juiste steun vindt. Geduld wordt het sleutelwoord, zowel voor Widar zelf als voor een ploeg die sportief weinig marge heeft.
Perceptie als tegenstander
Na de officiële goedkeuring klonk het ambitieus: groeien, bouwen en winnen als één geheel. Mooie woorden, maar de perceptieoorlog is voorlopig verloren. Te veel littekens, te veel verhalen die blijven hangen. Alleen resultaten kunnen dat beeld kantelen, en liefst snel.
Lotto-Intermarché begint aan 2026 onder een zwaar gesternte. De twijfel is groot, de verwachtingen verdeeld. Of de Nationale Loterij er werkelijk in slaagt om van deze fusie meer te maken dan een reddingsboei, zal de koers uitwijzen. In een wielerwereld waar duurzaamheid het nieuwe toverwoord is, moet dit Belgische project vooral bewijzen dat het meer is dan een noodoplossing. De komende maanden zullen tonen of deze ploeg kritiek kan smoren, of dat ze erdoor wordt ingehaald.
