WN Redactie
Christophe Laporte heeft na een jaar vol tegenslag weer iets om naar uit te kijken. Het cytomegalovirus hield de Fransman in 2025 maandenlang aan de kant, waardoor hij zijn geliefde voorjaar volledig miste en pas laat in het seizoen kon terugkeren. Toch sloot hij het jaar af met een opsteker en kijkt hij met hernieuwde honger richting 2026. Eén koers steekt daarbij met kop en schouders boven de rest uit.
Na een lange periode van onzekerheid voelde de eindzege in de Tour of Holland als een bevrijding. Het was het bewijs dat zijn motor nog altijd draaide. Laporte nam bewust afstand na het seizoen, zette drie weken de fiets aan de kant en vond daarna snel het plezier terug. Mentaal voelt hij zich fris, fysiek zelfs beter dan hij vooraf had durven hopen. Dat gevoel wil hij meenemen naar een jaar waarin alles opnieuw moet kloppen.
LEES OOK: Vertrokken trainer doet schokkende onthulling over ploeg Van Aert
De Tour als kompasIn 2026 staat de Tour de France weer met rood omcirkeld in zijn agenda. Voor Laporte blijft de Ronde van Frankrijk iets bijzonders, los van rol of ambities. Het is de koers waarin alles samenkomt en waarin hij opnieuw zijn bijdrage wil leveren aan het grote doel van Team Visma | Lease a Bike: winnen met Jonas Vingegaard. Na een jaar zonder grote ronde voelt het voor hem als thuiskomen, met de duidelijke opdracht om zijn kopman te ondersteunen wanneer het erop aankomt.
Maar minstens even belangrijk is het voorjaar, dat voor Laporte opnieuw moet voelen als zijn natuurlijke habitat. De voorbije twee seizoenen kon hij daar nauwelijks een rol van betekenis spelen, simpelweg omdat zijn lichaam niet meewerkte. Dat wil hij rechtzetten. Fit aan de start staan, agressief koersen en met de ploeg meedoen om de prijzen: dat is het uitgangspunt. Milaan-San Remo, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix vormen de ruggengraat van zijn ambities, al bekijkt hij elke klassieker als een kans om te winnen.
De droom van Roubaix
Toch is er één wedstrijd die alles overstijgt. Parijs-Roubaix blijft aan hem trekken. De Hel van het Noorden, op Franse bodem, is de koers die hij het liefst ooit zou winnen. Laporte beseft dat er in Roubaix altijd geluk nodig is, maar hij voelt ook dat zijn type renner daar perfect tot zijn recht kan komen. Met de juiste benen en een sterke ploeg hoopt hij dat alles eindelijk samenvalt op die ene zondag in april.
Voor Laporte draait 2026 vooral om opnieuw zichzelf zijn op de fiets. Racen met vertrouwen, genieten van de strijd en voelen dat hij nog stappen kan zetten. Het niveau dat hij aan het einde van vorig seizoen haalde, ziet hij als een vertrekpunt, niet als een plafond. Als hij daarin slaagt, weet hij zeker dat de kansen vanzelf komen. En misschien, heel misschien, ook die ene droomzege op de kasseien van Roubaix.
