Stan Strubbe
Mathieu van der Poel heeft nipt naast een individuele bekroning gegrepen. In Nederland is niet de wereldkampioen veldrijden en winnaar van Milaan-Sanremo en Parijs-Roubaix verkozen tot Sportman van het Jaar, maar wel baanwielrenner Harrie Lavreysen. Daarmee valt de keuze bij onze noorderburen anders uit dan in België, waar Remco Evenepoel met de hoofdprijs ging lopen.
LEES OOK: Pidcock verrast vriend en vijand met een wel zeer gedurfde uitspraak
Weer diezelfde concurrentVan der Poel gold wel degelijk als een van de grote kanshebbers. Zijn palmares van het voorbije jaar sprak opnieuw tot de verbeelding, met monumentale zeges en een dominante aanwezigheid in meerdere disciplines.
Toch bleek het opnieuw niet genoeg om Lavreysen af te houden. De baanwielrenner was dit jaar op het WK baanwielrennen goed voor vier wereldtitels, een prestatie die zwaar doorwoog bij de jury.
Het is bovendien niet de eerste keer dat Van der Poel op een awardshow het onderspit moet delven tegen Lavreysen. Ook bij eerdere verkiezingen dit jaar bleek de uitzonderlijke oogst aan wereldtitels op de piste doorslaggevend in de eindafweging.
Lavreysen troeft Van der Poel af als wielrenner van het jaar, Wiebes beste renster https://t.co/pxossobQy4
— NOS Wielrennen (@NOSwielrennen) November 24, 2025
Vier keer goud weegt zwaarder
Tegen vier wereldtitels valt moeilijk op te boksen, zelfs voor een renner die zijn tijdperk in de klassiekers mee vormgeeft. Lavreysen bevestigde opnieuw zijn status als absolute referentie op de baan en werd daarvoor beloond met de hoogste individuele onderscheiding in Nederland.
Voor Van der Poel blijft het een bittere vaststelling. Sportief gezien kan hij opnieuw terugblikken op een topjaar, maar in de strijd om deze prestigieuze prijs botst hij andermaal op dezelfde ongenaakbare klepper. De erkenning bleef uit, al doet dat weinig af aan zijn status binnen de wielersport.
