WN Redactie
Tom Dumoulin heeft zijn eerste volledige marathon met succes voltooid. De oud-wielerkampioen uit Maastricht liep zondag in de TCS Amsterdam Marathon naar een tijd van 2:29:21 en bleef daarmee nipt onder zijn doel van tweeënhalf uur. Het werd een gevecht tegen zichzelf, maar ook een bevestiging dat de ex-renner zijn sporthart nog lang niet verloren heeft.
LEES OOK: Marianne Vos klapt uit de biecht over Fem van Empel
Een vliegende startBij de start in het Olympisch Stadion hing er een verwachtingsvolle sfeer. Dumoulin oogde ontspannen, maar liet zich niet kennen toen het tempo meteen hoog lag. Na tien kilometer lag hij zelfs op schema voor een verbluffende 2:18, een tijd die zelfs voor ervaren marathonlopers ambitieus is. Het bleek echter iets te voortvarend. Halverwege begon het tempo te zakken en moest Dumoulin gas terugnemen om niet helemaal stil te vallen.
Toch bleef hij vechten. Met de karakteristieke vastberadenheid die hem in zijn wielercarrière tot een Giro-winnaar maakte, zette hij door. Kilometer na kilometer vocht hij tegen vermoeide benen, kramp en de beruchte man met de hamer.
Doel bereikt, glimlach behouden
In de slotkilometers, terug richting het Olympisch Stadion, werd duidelijk dat zijn richttijd van 2:30 nog binnen bereik lag. Met een laatste krachtsinspanning bereikte hij de piste, waar hij met een brede glimlach over de streep kwam: 2:29:21. Doel gehaald, missie geslaagd.
“Een nieuwe sport, een nieuwe uitdaging en Amsterdam is zijn podium”, had de organisatie vooraf geschreven. Die woorden bleken treffend. De 35-jarige Limburger toonde niet alleen conditie, maar vooral doorzettingsvermogen.
Van gravel tot marathon
Sinds zijn afscheid als profrenner heeft Dumoulin zijn sportieve honger behouden. Hij nam deel aan meerdere gravelevenementen en liep eerder dit jaar al de halve marathon van Egmond in 1:08:45. De stap naar de volledige 42,195 kilometer was de logische volgende uitdaging.
In Amsterdam bewees hij dat zijn competitieve vuur nog brandt. Niet meer tegen rivalen in het peloton, maar tegen zichzelf. En dat duel won hij, op karakter en met een glimlach.
