WN Redactie
Julian Alaphilippe zet per direct een punt achter zijn imposante carrière. De 34-jarige Fransman had nog een contract tot en met 2027 bij Tudor Pro Cycling, maar heeft besloten die verbintenis vroegtijdig te beëindigen, zo bevestigt L'Equipe. Daarmee komt er een einde aan een van de meest kleurrijke carrières van de afgelopen vijftien jaar.
Alaphilippe liet de voorbije maanden steeds minder van zijn oude klasse zien. In de Tour de France wist hij nog twee keer mee te schuiven in een vroege vlucht, maar bergop kon hij het tempo niet meer volgen. Zijn beste resultaat van het seizoen is voorlopig een vijfde plaats in de GP Gippingen, terwijl hij in zijn geliefde Ardennenklassiekers de finish van zowel de Amstel Gold Race als de Waalse Pijl niet haalde.
Binnen Tudor Pro Cycling is voorlopig weinig losgelaten over de keuze van de Fransman. Alaphilippe werd onlangs nog aangekondigd voor de GP de Québec en de GP de Montréal. In Québec boekte hij vorig jaar zijn voorlopig laatste overwinning als prof. In totaal staat de teller voor de flamboyante puncheur op 45 profzeges.
Van groot talent naar wereldster
Alaphilippe groeide in zijn carrière uit tot een van de grootste namen van zijn generatie. Nadat hij via Armée de Terre en opleidingsploeg Etixx-iHNed bij de ploeg van Patrick Lefevere terechtkwam, kreeg hij in 2014 zijn kans als prof. Dat vertrouwen betaalde hij al snel terug met een ritzege in de Tour de l'Ain.
Een jaar later brak hij helemaal door. In de Ardennen liet de Fransman zich nadrukkelijk gelden met een zevende plaats in de Amstel Gold Race en tweede plaatsen in de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. Alleen Alejandro Valverde bleek hem in die koersen nog te snel af. Al snel werd duidelijk dat Alaphilippe veel meer was dan een klassieke puncheur. Hij kon ook bergop mee en ontwikkelde zich tot een veelzijdige renner die ook in meerdaagse wedstrijden zijn mannetje kon staan.
Zo won hij in 2016 de Ronde van Californië en werd hij zesde in het Critérium du Dauphiné. Een jaar later eindigde hij als vijfde in Parijs-Nice, terwijl hij in 2019 ook zesde werd in Tirreno-Adriatico. Maar vooral in de klassiekers en grote rondes groeide zijn status razendsnel.
Prime Alaphilippe op zijn best
In 2018 won Alaphilippe voor het eerst de Waalse Pijl en maakte hij ook indruk in de Tour de France, waar hij de bolletjestrui veroverde. Een jaar later volgde zijn absolute topjaar. De Fransman won Strade Bianche, Milaan-San Remo en opnieuw de Waalse Pijl en was vervolgens een van de grote smaakmakers van de Tour.
Alaphilippe won de derde etappe, maar het waren vooral zijn prestaties in het geel die voor een ware volksgekte zorgden. Hij hield de leiderstrui liefst tot de voorlaatste bergrit vast en leek zelfs even op weg naar een sensationele eindzege. Uiteindelijk bleek het hooggebergte te zwaar en moest hij genoegen nemen met de vijfde plaats.
Ook in 2020 bleef hij op het allerhoogste niveau presteren. Hij won meteen een rit in de Tour en droeg opnieuw de gele trui, maar de grootste overwinning van dat jaar volgde enkele weken later. In Imola werd Alaphilippe wereldkampioen. Een jaar later herhaalde hij dat kunststukje in Leuven, waar hij opnieuw de regenboogtrui veroverde.
Daarna kwam langzaam maar zeker de klad erin. Af en toe liet Alaphilippe nog zien dat de klasse niet volledig verdwenen was, met onder meer ritzeges in het Critérium du Dauphiné in 2023 en de Giro d'Italia in 2024. De constante vorm van zijn topjaren keerde echter niet meer terug.
Aan het einde van 2024 kwam na ruim tien jaar een einde aan zijn samenwerking met de ploeg van Lefevere. Alaphilippe koos voor een nieuw avontuur bij Tudor Pro Cycling en tekende daar een contract voor drie seizoenen. Een vijfde plaats in de Ronde van Zwitserland en zijn overwinning in de GP de Québec waren nog mooie uitschieters, maar inmiddels lijkt de Fransman serieus na te denken over een vroegtijdig afscheid.
Nu Alaphilippe stopt, verliest het peloton niet alleen een tweevoudig wereldkampioen, maar ook een van zijn meest herkenbare figuren. Want hoewel de overwinningen de laatste jaren steeds schaarser werden, bleef de populariteit van 'Loulou' ongekend groot. In Frankrijk werd hij bij iedere start nog altijd als een ware volksheld ontvangen. We hebben inmiddels al voor de laatste keer naar die karakteristieke glimlach aan de start van een koers gekeken.
