WN Redactie
Lorena Wiebes heeft op indrukwekkende wijze revanche genomen voor haar diskwalificatie in de Giro. De Nederlandse sprintster van SD Worx-Protime overleefde de zware finale in Lausanne, pareerde zelfs een aanval van Demi Vollering en maakte het vervolgens overtuigend af in de sprint. De gele trui was de prachtige beloning.
Dat Wiebes op een vlakke aankomst tot de favorieten behoort, is al jaren geen verrassing meer. In Lausanne liet ze echter zien dat haar mogelijkheden inmiddels veel verder reiken. Op de lastige slotklim bleef ze overeind tussen de beste klimsters van het peloton en beschikte ze daarna nog over de snelheid om iedereen achter zich te laten.
Voor Wiebes voelde de zege als een bevrijding. “Er is een reden waarom we hier na al die jaren met z’n allen staan”, vertelde ze tijdens de persconferentie. “Het was echt een moment van verlichting en ik denk dat het heel veel betekent voor ons allemaal.”
LEES OOK: Lotte Kopecky geeft duidelijke verklaring voor minder moment
Gele trui smaakt anders dan in 2022Het is niet de eerste keer dat Wiebes het geel draagt in de Tour de France Femmes. In 2022 won ze de openingsrit op de Champs-Élysées, maar destijds ging alles zo snel dat ze nauwelijks van het moment kon genieten. Dat wil ze deze keer anders doen.
“Ik hoop dat ik er morgen wat meer van kan genieten”, aldus Wiebes. “De vorige keer ging het heel snel door naar de volgende dag. Ik hoop dat ook het hele team er nu van kan genieten en dat we dit een beetje kunnen vieren.”
Sinds haar eerste gele trui is er volgens de Nederlandse veel veranderd. Vier jaar geleden werkte ze bijna een volledig seizoen toe naar de openingsrit in Parijs, terwijl haar voorbereiding ditmaal anders was ingericht. De Giro vormde aanvankelijk haar belangrijkste doel, al bleef ook de Tour een grote afspraak voor haarzelf en de ploeg.
Wiebes voelde in Lausanne bovendien het vertrouwen van iedereen om haar heen. “De rensters, de staf en eigenlijk het hele team geloofden dat ik dit kon afmaken. Ik ben als persoon gegroeid, zowel op als naast de fiets. Ik voel me hier echt op mijn plek en ben nu zeker gelukkiger. Het helpt natuurlijk ook dat de benen beter zijn.”
Klimwerk betaalt zich uit
Op de beklimmingen voelde Wiebes al vroeg dat er iets mogelijk was. Ze kwam zonder grote problemen door de eerdere hellingen en bleef ook op de slotklim bij de beste rensters. Toen Célia Gery aanviel, raakte de Nederlandse niet in paniek. Zelfs de versnelling van Vollering in de laatste kilometer kon ze beantwoorden.
“Toen Demi ging, dacht ik alleen maar dat ik moest vasthouden en heel diep moest gaan”, blikte Wiebes terug. “Gelukkig was het genoeg.”
De prestatie kwam niet uit de lucht vallen. Samen met haar trainer werkte Wiebes gericht aan haar klimvermogen, zonder daarbij te veel van haar explosieve sprint te verliezen. De hoogtestage met de ploeg in Livigno speelde daarin een belangrijke rol. “Daar klim je natuurlijk veel en met het team gaan de trainingen ook makkelijker. Je duwt elkaar naar een hoger niveau.”
Dat ze nu zelfs Vollering op een beklimming kan volgen, onderstreept hoe compleet Wiebes inmiddels is geworden. Ploeggenote Mischa Bredewold noemde de prestatie na afloop zelfs “absurd” en “bizar”. Volgens haar verandert Wiebes zodra de eindstreep in zicht komt. “Als zij de finish ziet, wordt ze een ander mens.”
Giro-frustratie als extra brandstof
De overwinning kreeg extra betekenis door wat er eerder in de Giro gebeurde. Daar werd Wiebes na een sprint gediskwalificeerd, een beslissing die hard aankwam. In plaats van thuis te blijven malen, trok ze samen met Floortje Mackaij verder door Italië.
“Ik was blij dat ik meteen de camper heb gepakt en met Floortje op vakantie ben gegaan”, vertelde Wiebes. “Anders was ik waarschijnlijk een week op de bank beland. Nu bleef ik trainen en zij heeft me daar heel goed in ondersteund.”
Die teleurstelling gebruikte Wiebes als brandstof. “Wat er in de Giro is gebeurd, gaf me zeker extra motivatie en vuur om te laten zien dat ik dit soort finales kan afmaken.”
In de tweede etappe hoopt de Nederlandse opnieuw op een sprintkans, al verwacht ze dat de opdracht daar mogelijk nog lastiger wordt. In een pure massasprint kan immers van alles gebeuren. Toch spreekt Wiebes haar vertrouwen uit in de ploeg, die in Lausanne al vrijwel de hele dag voor haar werkte.
De groene trui is voorlopig geen uitgesproken doel. Wiebes liet de tussensprint in de openingsrit zelfs bewust lopen om energie te sparen voor de slotklim. “Het is altijd mooi om een trui mee naar huis te nemen, maar we mikken daar nu niet speciaal op. Na dit weekend weten we waarschijnlijk meer.”
