Stan Strubbe
Mathieu van der Poel heeft in Maasmechelen nog maar eens duidelijk gemaakt waarom hij de absolute maatstaf blijft in het veldrijden. Wat een demonstratie leek te worden, draaide even uit op chaos, twijfel en hoop bij de concurrentie. Maar net op het moment dat die hoop groeide, sloeg de wereldkampioen keihard terug.
LEES OOK: Van der Poel onthult bijzonder gegeven in Tour
Van controle naar chaosVan Der Poel kreeg in de wereldbekercross af te rekenen met twee lekke banden en zelfs een vreemd wegschuifmoment bergop. Toch hield niets hem van zijn doel af. Met een indrukwekkende remonte reed hij iedereen opnieuw uit het wiel en boekte hij zijn 50ste overwinning in een Wereldbekercross, goed om het record van Sven Nys te evenaren. Aan de meet volgde een zichtbare zucht van opluchting.
De wedstrijd begon nochtans vrij rustig voor Van der Poel. Na een snelle openingsfase van Cameron Mason nam de wereldkampioen zoals zo vaak het heft in handen. Alles leek onder controle, tot hij op een bijzonder ongelukkig moment lek reed, ver van de materiaalpost. De schade was groot: Van der Poel zakte terug naar de vierde plaats, achter Tibor Del Grosso, Thibau Nys en Niels Vandeputte.
Plots rook de concurrentie bloed. De koers lag weer volledig open en voor het eerst leek Van der Poel écht kwetsbaar. Wat volgde, was echter een van die fases die zijn status verklaren.
Eén ronde volstaat
De inhaalrace van Van der Poel duurde amper één ronde. Met een verschroeiend tempo reed hij het gat dicht en meldde hij zich opnieuw voorin. Een schuiver bergop zorgde nog even voor uitstel, maar paniek bleef uit. Op drie ronden van het einde plaatste hij opnieuw zijn versnelling en reed hij resoluut weg van de rest.
Alsof het scenario nog niet straf genoeg was, sloeg het noodlot opnieuw toe. In de voorlaatste ronde reed Van der Poel voor de tweede keer lek. Zijn voorsprong halveerde, maar dit keer bleef echte spanning uit. De wereldkampioen hield het hoofd koel en liet zijn 50ste wereldbekeroverwinning niet meer uit handen glippen. Tibor Del Grosso werd tweede, Niels Vandeputte derde.
