Stan Strubbe
Het Belgisch kampioenschap veldrijden draaide voor Toon Aerts uit op een tegenvaller. De Europees kampioen moest genoegen nemen met een achtste plaats en verliet Beringen zichtbaar ontgoocheld. Niet zozeer het fysieke aspect speelde hem parten, wel een opeenstapeling van fouten die hem nooit in zijn ritme liet komen.
Te veel foutjes, te weinig flow
Aerts spaarde zichzelf niet in zijn analyse. “Fysiek ging het, maar ik was geen enkele ronde foutloos”, klonk het na afloop. Volgens hem lag daar meteen de kern van het probleem. Ronde na ronde verloor hij tijd door kleine missers, waardoor een rol van betekenis nooit echt mogelijk werd.
Een duidelijke oorzaak aanwijzen kon Aerts niet meteen. Wel gaf hij aan dat hij bewust koos voor meer bandendruk, om lekrijden te vermijden op een parcours met veel stenen. Die keuze had echter ook een keerzijde. “Op technisch vlak was het zoals bij een nieuweling”, zei hij scherp over zijn eigen prestatie.
Europese titel als houvast
De tegenvallende BK-uitslag staat in contrast met het hoogtepunt van zijn seizoen: de Europese titel. Die trui vormt voor Aerts dan ook een belangrijk houvast. Het Belgisch kampioenschap hoefde zijn jaar niet te redden, al erkent hij dat de podiumplaatsen schaars bleven. Met amper drie ereplaatsen was het seizoen tot dusver wisselvallig.
“Het is niet het allerbeste seizoen geweest”, gaf hij toe. “Maar ik trek me wel op aan mijn Europese trui.” Die prestatie toont volgens Aerts aan dat het niveau er nog steeds is, ook al kwam het er op het BK niet uit.
Lang bij de teleurstelling blijven stilstaan, is geen optie. Aerts kijkt alweer vooruit, richting het volgende kampioenschap. “Er komt nog een kampioenschap aan”, verwees hij naar het WK. Tegelijk beseft hij dat de opdracht daar nog zwaarder wordt. “Dat is een nog moeilijkere wedstrijd om te winnen.”
