WN Redactie
Lotte Kopecky heeft zich in de podcast Café Koers uitgesproken over een onderwerp dat in het vrouwenwielrennen nog altijd te weinig ruimte krijgt: menstruatie en prestaties. Het thema, dat de voorbije jaren mondjesmaat bespreekbaar werd door onder meer Demi Vollering, blijft volgens Kopecky een blinde vlek binnen teams, zeker wanneer er mannelijke coaches in het spel zijn.
De kersverse Flandrienne vertelde dat veel rensters nog altijd schroom voelen om het onderwerp aan te kaarten. “Heel wat rensters hebben getuigd dat het vaak meer ongemak meebrengt dan de buitenwereld denkt. Als je dat zegt, wordt dat nog vaak weggelachen,” zegt Kopecky. “Terwijl veel vrouwen tijdens die periode klachten hebben die prestatiebelemmerend kunnen zijn.”
Dat ongemak is volgens haar vooral zichtbaar bij begeleidingsteams. “Zeker als het een mannelijke coach is, is er wel wat schaamte om erover te praten. Anderzijds is dat ook een aspect waarin je je als mannelijke coach moet verdiepen als je vrouwen traint. Het mag eigenlijk geen taboe zijn. Het hoort erbij.”
Een probleem dat koppig terugkeert
Kopecky kent het onderwerp uit eigen ervaring. Jarenlang merkte ze hoe haar hormoonhuishouding direct invloed had op prestaties. “Ik had er vroeger heel veel last van. Mijn lichaam hield dan veel vocht vast. Als dat elke maand terugkomt en dat valt samen met een belangrijk doel, heb je een probleem.”
Het verschil zit volgens haar in kennis en voorbereiding: weten hoe je lichaam reageert, begrijpen wanneer klachten opduiken en welke strategieën kunnen helpen. “Je moet je lichaam leren kennen en weten hoe je daar het best mee omgaat. Dat is bij iedereen anders.”
Een oproep tot openheid
Wat Kopecky vooral wil, is het onderwerp normaliseren. Geen gefluister, geen gêne, geen lacherige reacties. De beste rensters ter wereld worden erdoor beïnvloed, net als miljoenen vrouwen wereldwijd. “Wees niet bang om raad te vragen,” luidt haar advies — aan rensters, maar net zo goed aan coaches en teamstaf.
Met haar openheid volgt Kopecky in de voetsporen van Vollering, maar ze gaat vooral een stap verder: ze vraagt om een structurele verandering in hoe de wielerwereld — en vooral de mannen daarin — het gesprek durft aan te gaan. Een kleine stap op papier, maar een grote in een sport waar fysieke controle en mentale helderheid allesbepalend zijn.
