Stan Strubbe
Tadej Pogačar lijkt de voorbije jaren opnieuw een niveau te hebben gevonden dat weinig renners kunnen evenaren. Zijn prestaties in 2024 en 2025 deden vermoeden dat hij nog sterker was geworden, maar de vraag was waar die extra stap vandaan kwam. De Sloveen geeft nu zelf het antwoord: niet uit nóg meer trainingsuren, maar uit voeding – een aspect waarmee hij naar eigen zeggen eerst juist worstelde.
LEES OOK: Pogacar gooit roer om richting Tour de France
‘Tot een paar jaar geleden vond ik het moeilijk’Pogačar is opvallend expliciet over de rol van Prieto. “Gorka is een van de hardst werkende mensen die ik ooit heb gezien. Hij maakt individuele voedingsplannen, allemaal verschillend, voor dertig renners”, zegt hij. Het detail toont hoe professioneel UAE inmiddels werkt: geen vaste schema’s meer, maar maatwerk tot op de gram.
De Sloveen geeft toe dat hij lang niet zo nauwkeurig met voeding bezig was als sommige rivaliserende teams — een achterstand die hij de laatste jaren heeft ingehaald. “Tot een paar jaar geleden vond ik het moeilijk om het allemaal te volgen, maar nu begrijp ik hoe belangrijk het is.” Zijn woorden suggereren dat voeding het ontbrekende puzzelstuk was waarmee hij zichzelf opnieuw kon verbeteren.
Pogačar erkent daarmee impliciet dat UAE qua voedingsaanpak een inhaalslag heeft gemaakt, vooral richting Visma | Lease a Bike, dat jarenlang vooropliep in dit domein. Het resultaat is voelbaar: zijn gestegen power, zijn constante vorm en zijn vermogen om diep in het seizoen nog te domineren.
‘Het maakt zoveel verschil’
Voor Pogačar is voeding niet langer een theoretisch onderdeel van topsport, maar een directe factor in zijn succes. “Het kan zoveel verschil maken voor je prestaties”, zegt hij. Wie zijn seizoenen van 2024 en 2025 bekijkt, ziet dat die woorden geen overdreven marketingpraat zijn.
Zijn verbeterde uithoudingsvermogen, zijn vermogen om zware wedstrijden snel te herstellen en zijn constanter presteren vallen allemaal terug te leiden naar die nieuwe manier van werken. Het is een evolutie die hij zelf doormaakte: van relatieve nonchalance naar bijna perfecte discipline.
