Kevin De Jonghe
Het veldritseizoen draait intussen op volle toeren, met vorige week het eerste grote kampioenschap van het jaar. Bij de vrouwen ging de Europese titel verrassend naar Inge van der Heijden — tot frustratie van Lucinda Brand.
Te veel invloed?
Die ergernis kwam er vooral omdat Sara Casasola, Van der Heijdens ploeggenote bij Crelan-Corendon, weinig tot geen drang toonde om samen te werken in de achtervolging. Brand fulmineerde nadien dat er duidelijk ploegenspel werd gespeeld — iets wat op een kampioenschap per land toch een opvallend gegeven blijft.
“Dat voelde wat vreemd aan. Ik had liever een koers gezien zoals de afgelopen weken, waarin iedereen gewoon rijdt voor zichzelf. Nu speelde het ploegenspel duidelijk mee,” verklaarde de Nederlandse na afloop.
Brand richtte haar blik daarbij ook op de gebroeders Roodhooft, die met Alpecin-Deceuninck, Fenix-Deceuninck en Crelan-Corendon invloed hebben bij maar liefst drie veldritploegen.
“Als dit een voorbode is voor wat nog komt, dan wordt het een ingewikkeld seizoen om tegen de Roodhoofts te strijden. Dan zal ik met héél goede benen aan de start moeten komen,” klonk het met een wrange glimlach.
Lezers zijn unaniem
De logische vraag die in een eerder artikel op WielerNieuws werd gesteld, luidde dan ook: Begrijpt u de bekommernis van Lucinda Brand? De resultaten lieten weinig aan de verbeelding over. Maar liefst 74 procent van de meer dan duizend stemmers gaf aan zich volledig te kunnen vinden in de frustratie van de Nederlandse.
Toch een duidelijke indicatie dat veel wielerfans het gevoel delen dat de invloed van de gebroeders Roodhooft in het veldrijden wel erg groot is geworden.
