WN Redactie
Paul Magnier is in 2025 uitgegroeid tot de sprintsensatie van het peloton. De Fransman van Soudal Quick-Step rijgt de zeges aaneen — inmiddels al achttien dit seizoen — maar dat succes kwam er niet vanzelf. In het voorjaar liep niets zoals gepland. De ommekeer kwam pas na een opvallende ingreep: een wissel van trainer.
Van overtraind talent tot uitgebluste sprinter
Zijn ontdekker Johan Molly zag het in maart al aankomen. “In Gent-Wevelgem zag ik dat het niet goed ging met Paul,” vertelt de talentscout bij Sporza. “Op de eerste keer Kemmelberg leek alles nog in orde, maar daarna was het alsof zijn kaars volledig uitging.”
Magnier had zich in de winter gestort op intensieve krachttrainingen. Zijn explosiviteit nam toe, maar zijn duurvermogen verdween. “Hij trainde te veel op intensiteit,” legt Molly uit. “Hij leek op een bodybuilder. Tim Merlier maakte zich zelfs zorgen en zei hem dat hij het rustiger aan moest doen.” Het resultaat: korte pieken, snelle inzinkingen, en frustratie alom.
De ommekeer met Frederik Broché
Om zijn seizoen te redden, besloot Magnier van koers te veranderen — letterlijk en figuurlijk. Hij ging samenwerken met trainer Frederik Broché, voormalig coach bij Belgian Cycling. Broché schroefde de intensiteit terug en legde de nadruk op uithouding, herstel en ritme.
“Tijdens de Heistse Pijl zag ik weer de oude Paul,” zegt Molly. “Fris, scherp en met een natuurlijke snelheid. Hij was niet meer die gespierde, verkrampte sprinter van het voorjaar.” Het bleek het kantelpunt van zijn seizoen: na die zege volgden er nog zestien.
De sprintrevolutie van 2025
Met achttien zeges is Magnier op dit moment de meest succesvolle sprinter van het seizoen — alleen wereldkampioen Tadej Pogačar doet beter, met twintig overwinningen. En hoewel niet al zijn zeges tegen de absolute wereldtop waren, toont hij volgens Molly dat hij daar stilaan wél thuishoort.
“Hij hoeft voor weinig sprinters bang te zijn,” stelt de ontdekker. “Het klopt dat het niveau in Slovakije, Kroatië of Guangxi niet het hoogste is, maar vergeet niet dat hij in de Elfstedenronde Jasper Philipsen klopte in een man-tegen-man sprint. Dat zegt genoeg.”
Van ruwe diamant naar compleet sprinter
Magnier zelf blijft nuchter onder de lof, maar de cijfers spreken boekdelen. Wat begon als een seizoen vol twijfel, eindigt als een demonstratie van groei, fysiek én mentaal. De bodybuilder is verdwenen, de sprinter is geboren. En met zijn achttien zeges lijkt de Fransman pas net te beginnen.
