WN Redactie
Mattias Skjelmose heeft zijn seizoen in mineur afgesloten. De Deen, die eerder dit jaar schitterde met winst in de Amstel Gold Race, stond ondanks een rughernia aan de start van de Tour of Guangxi. Zijn deelname zorgde voor gefronste wenkbrauwen, zeker nadat hij na twee etappes de handdoek moest werpen. Ploegleider Kim Andersen nuanceert nu de verhalen over een mogelijke dwang vanuit het team.
De rugproblemen van Skjelmose spelen al langer. Vorig jaar raakte hij geblesseerd vlak voor het WK wielrennen en sindsdien blijft het een zwakke plek. In de Ronde van Lombardije ging het opnieuw mis. “Vrij vroeg in de koers begon de hernia weer op te spelen, en ik moest afstappen,” vertelde hij eerder. Toch reisde hij vervolgens naar China af om zijn seizoen af te sluiten. “Ik weet het niet, mijn rug is nog steeds flink fucked. Misschien rijd ik 10 kilometer, misschien rijd ik de hele koers uit,” klonk het vooraf.
Waarom hij tóch startte in China
Skjelmose liet doorschemeren dat de beslissing om naar China te reizen niet volledig bij hem lag. “Ik kan het je niet vertellen, het was niet mijn keuze,” zei hij met een wrange glimlach. “Het team zei dat ik hier moest zijn, en normaal gesproken is dit een mooie kans om een WorldTour-koers te winnen.” Ook de strijd om UCI-punten speelde mogelijk een rol: Lidl-Trek probeerde in het najaar de tweede plek in de UCI-ranking vast te houden.
Ploegleider Andersen reageert nu op de commotie. Volgens hem is er sprake van een misinterpretatie. “Er werd veel geschreven dat het team hem had gedwongen om naar China te gaan. Ik weet niet hoe dat precies is overgekomen, maar dat beeld klopt niet helemaal,” vertelt hij aan Feltet.dk.
‘Niet zo erg dat hij niet kon rijden’
De deelname van Skjelmose aan Guangxi was al maanden geleden ingepland, toen duidelijk werd dat hij niet naar de Ronde van Frankrijk zou gaan. “Het was niet zo erg dat hij niet kon rijden. Als Mattias had gezegd dat hij niet in China kon starten, was hij hier natuurlijk niet,” aldus Andersen.
De Deen haalde uiteindelijk de finish van de derde etappe niet. Voor Andersen was het vooral jammer dat zijn pupil niet kon laten zien wat hij in vorm waard is. “Ik ben ervan overtuigd dat hij met de vorm die hij eerder dit jaar had, bovenaan had kunnen eindigen,” zegt de ploegleider.
Voor Skjelmose zelf is de focus nu volledig verlegd naar herstel. Hij hoopt de winter te gebruiken om zijn rugklachten structureel aan te pakken en sterker terug te keren in 2026. “De rug is weer het probleem, en dat is iets waar we een oplossing voor moeten vinden. Ik kan straks lekker uitrusten en ben nu al gemotiveerd voor volgend jaar,” klonk het eerder hoopvol.
