Kevin De Jonghe
Eddy Merckx is nog steeds de grootste wielrenner aller tijden, al was hij tijdens zijn carrière zeker niet altijd even geliefd. Zijn grote zegedrang zorgde bijvoorbeeld in Frankrijk of Italië voor heel wat tegenstanders. Maar ook in België kende Merckx een grote tegenstander.
LEES OOK: Pogacar nooit meer de oude? "Was bij Merckx ook zo"
Haantjesgedrag tussen groothedenDat was in de naam van Rik Van Looy, een andere Belgische wielergrootheid die vorig jaar nog kwam te overlijden. Toen Merckx kwam was Van Looy dé grote man, een status die hij niet zomaar wou opgeven. Merckx begon in 1965 ook bij Solo-Superia, de ploeg van Van Looy. Daar werd hij echter allesbehalve hartelijk ontvangen.
“Merckx merkte al snel dat Van Looy hem saboteerde. Hij liet Merckx ontsnappen, maar droeg zijn ploeg vervolgens op om achter hem te rijden. S’ avonds werd Eddy uitgelachen. De introverte Merckx leed hier verschrikkelijk onder”, aldus Merckx-kenner Johny Vansevenant bij Het Nieuwsblad. Vansevenant is ook de maker van de docu Eddy Merckx: de grootste aller tijden.
Rivaliteit maakt plaats voor respect
Merckx vertrok een jaar later al bij Solo-Superia, om de overstap te maken naar Peugeot-BP-Michelin. Vansevenant weet nog hoe rancuneus Merckx toen was tegenover Van Looy. In de tijdrit van Parijs-Nice speelde zich een opvallend tafereel af. “Eddy kampte met revanchegevoelens en wilde hem koste wat kost inhalen, dat gebeurde ook waarna hij Van Looy vurig in de ogen keek”, herinnert Vansevenant zich.
Ook in een natourcriterium ging de vete tussen beide heren soms erg ver. “Van Looy parkeerde zich robuust in het wiel van Merckx en zei: ‘rij mij er maar uit als je de allergrootste bent’. Tijdens een criterium in Denderleeuw was de maat vol voor Merckx en hij stopte dan ook met rijden. De twee werden gedubbeld.”
De rivaliteit duurde nog wel even, maar na hun carrières werden de plooien toch opnieuw gladgestreken. Zo was Merckx nog vol lof na het overlijden van Van Looy in 2024. “Hij was een groot kampioen en grote tegenstander”, klonk het toen.
