WN Redactie
Wilco Kelderman was dicht bij een zeldzame overwinning in zijn loopbaan, maar moest in de achtste etappe van de Giro d’Italia opnieuw genoegen nemen met een ereplaats. De Nederlander van Team Visma | Lease a Bike kwam als tweede over de streep, na een knappe maar vergeefse achtervolging op Luke Plapp. De Australische kampioen bleek de sterkste op de slotklim en soleerde naar de ritzege.
Kelderman reed een sterke koers. Al vroeg in de etappe mengde hij zich in het gevecht om de vlucht van de dag, die pas na lange tijd echt weg kon rijden. Toen dat lukte, zat hij goed mee, samen met ploeggenoot Dylan van Baarle. “Ik had een goede dag, al voelde ik me ’s ochtends niet top”, zei hij na afloop. “Ik ben een beetje verkouden, maar naarmate we in de bergen kwamen, ging het eigenlijk steeds beter.”
"Je weet dat je weinig marge krijgt"
De finale van de etappe was chaotisch. De kopgroep werkte niet goed samen, waardoor het constant hergroeperingen regende. Kelderman probeerde het zelf met een aanval, maar werd teruggepakt. Kort daarna was het Plapp die zijn moment koos en wegreed. “Toen hij ging, zat ik net achteraan. Niemand had nog echt iets over om te reageren. Dan weet je dat het moeilijk wordt.”
Samen met Ulissi en Arrieta ging Kelderman nog in de tegenaanval, maar dichter dan een minuut kwamen ze niet. “Ik won de sprint om plek twee, dat is toch nog iets”, klonk het nuchter. “Ik heb er alles aan gedaan, maar het was vandaag net niet goed genoeg.” Op een parcours als dit, met een lastige slotklim en weinig samenwerking, wint volgens hem simpelweg de beste renner.
Vertrouwen voor de komende ritten
Voor Kelderman blijft de teller in de WorldTour voorlopig op nul staan, ondanks inmiddels 159 top tien-noteringen. Toch straalde zijn optreden in rit 8 vertrouwen uit. Hij was koersbepalend, bleef vol in de aanval en oogde gretig in de finale. “Ik voelde me ondanks de verkoudheid verrassend goed. Dat biedt perspectief voor de komende ritten.”
De Giro is pas halverwege en Kelderman lijkt fysiek nog te groeien. Als zijn gezondheid het toelaat, krijgt hij ongetwijfeld nog kansen. En zoals hij het zelf verwoordde: “Je hoopt dat het een keer meezit. Vandaag was het niet genoeg, maar ik blijf ervoor gaan.”
