Kevin De Jonghe
Het mocht niet zijn voor Wout van Aert en Visma-Lease a Bike. Dat is althans de gedachte bij Demi Vollering die met flinke steun komt voor de Kempenaar. Die was na Dwars door Vlaanderen behoorlijk aangedaan, iets wat de Nederlandse dan weer raakte.
LEES OOK: Van Aert hakt belangrijke knoop door en lijkt koers te gaan schrappen
Mentale aspect wordt vergetenVia Instagram komt Vollering met een verrassende – en uitgebreide – boodschap richting Van Aert. “Ja, ook ik moest een beetje lachen toen ik eerst hoorde dat Visma verloor terwijl ze met drie in de kopgroep zaten”, steekt ze van wal. “Maar nadat ik het terugkeek en het interview met Wout hoorde, veranderde ik van mening.”
Vollering hamert op het menselijke aspect bij Van Aert. “We moeten niet vergeten dat we allemaal mens zijn. We houden van een beetje drama, en we houden van underdog-verhalen. Wout is ook een mens. En hij heeft heel veel meegemaakt!”
“Iedereen heeft een mening over hem. We oordelen allemaal te vroeg, we zijn geneigd te vergeten wat hem allemaal is overkomen. En we weten waarschijnlijk de helft niet omdat we niet in zijn hoofd kunnen kijken, of kunnen begrijpen wat het met mentaal met hem doet.”
Demi Vollering about Wout van Aert: “He is human. We are all human. I think I have been in this situation. You think you are making the right decisions, but under too much pressure, too much focus, you can’t see it anymore”.
— Laura Meseguer (@Laura_Meseguer) April 2, 2025
Via Instagram. pic.twitter.com/yDiVu0Jlqf
Logisch gevolg
Voornamelijk het feit dat Van Aert zo hard was voor zichzelf ontroerde Vollering. Volgens haar was het immers een logisch gevolg van allerlei zaken. “Dat hij zegt dat het egoïstisch was dat hij niet handelde zoals hij is, dat deed mij pijn. We vergeten zo makkelijk hoe veel stress, twijfel en alle troep die naar hem gegooid wordt met hem doet.”
“Voor mij is het compleet te begrijpen dat hij zichzelf een beetje verloor”, maakt ze duidelijk. “Als mensen zoveel over je te zeggen hebben, is het makkelijk om je verloren te voelen. En het is iets wat je waarschijnlijk zelf niet eens doorhebt. Het kruipt er heel stilletjes in.”
“Je traint wat harder, focust nog meer, en voor je het weet, maak je de verkeerde beslissingen en verkramp je. Misschien was het niet het lichaam. Misschien was het de geest die te enthousiast werd. Maar je was niet je gewone zelf, dus deze overwinning had niet mogen zijn”, besluit Vollering.
