Kevin De Jonghe
Kasia Niewiadoma heeft vandaag de Waalse Pijl achter haar naam geschreven. Een welverdiende beloning voor de Poolse die er al vaak dichtbij was. Vandaag schoot ze dus de hoofdvogel af, haar eerste zege in maar liefst vijf jaar. Dat uiteraard tot haar grote jolijt, Demi Vollering was minder tevreden.
Balende Vollering
Zo kregen de journalisten van NOS en Wielerflits een gefrustreerde renster voor hun micro. “Het is gewoon jammer, maar ik heb niets fout gedaan. Kasia was gewoon sterker vandaag en dat is jammer. Hoe de slotklim van de Waalse Pijl vorig jaar was, was ‘ie beter voor mij. Dat weet ik nu ook”, aldus Vollering.
Die had het klaarblijkelijk – en zij niet als enige – bijzonder moeilijk met de weersomstandigheden. “Het was verschrikkelijk koud. Ik wilde onderweg nog handschoenen wisselen en toen kreeg ik het wel wat warm, maar dat was echt een hele taak. Die dingen krijg je amper aan.”
“Ik heb drie uur lang zitten bibberen. Ik zag bij iedereen de kaken op elkaar klapperen. Het was pijnlijk en ik hoop dat we niet ziek worden. Ik kon alleen maar denken aan een warme douche en de klimmetjes, daar werden we een beetje warm.”
Stralende Niewiadoma
Ook de winnares had het over de helse weersomstandigheden, al zag zij er meteen het positieve van in. “Deze wedstrijd was echt wreed. Toen we van start gingen, begon het zó hard te regenen en de temperatuur daalde enorm. Maar van binnen wist ik dat het mijn dag was. Ergens voelde ik dat. En om eerlijk te zijn, waren de omstandigheden ook in mijn voordeel. Ik profiteer altijd van zware koersen als deze.”
Maar Niewiadoma was uiteraard wel dolgelukkig met deze grote klassieke zege. Ze werd er zowaar filosofisch van. “Ik hoop echt dat ik met deze zege veel mensen inspireer die hun dromen najagen. Ik heb vaak gefaald, ben vaak tweede of derde geworden."
"Maar ik ben nooit gestopt met geloven dat we als team weer konden winnen. Ik hoop echt dat deze koers andere mensen inspireert om te blijven geloven, om hun dromen te blijven najagen. De beloning ligt altijd op ons te wachten.”
