WN Redactie
De onthullingen over de vermeende angstcultuur bij Picnic PostNL blijven de wielerwereld bezighouden. Nadat verschillende oud-renners en medewerkers hun ervaringen deelden, heeft nu ook voormalig ploegleider Michiel Elijzen zich uitgesproken. De Nederlander herkent bepaalde problemen binnen de organisatie, maar benadrukt tegelijkertijd dat de ploeg ook veel goede dingen heeft gedaan. Vooral de verhalen van zijn voormalige pupil Martijn Tusveld hebben hem aan het denken gezet.
In de podcast In de Waaier van Thijs Zonneveld en Hidde van Warmerdam blikt Elijzen terug op zijn periode bij de Nederlandse formatie. De voormalig profrenner was er jarenlang actief als coach en ploegleider en voelt zich daardoor ook persoonlijk betrokken bij de verhalen die de afgelopen weken naar buiten kwamen.
"Ik ben drie jaar lang onderdeel geweest van een systeem, maar ook van de begeleidingsstaf. Dat is toch wel wat anders dan de mecaniciens, verzorgers of renners. Je hebt verantwoordelijkheid voor het welzijn van de mensen in de ploeg. Dat heeft mij aan het denken gezet: wat is mijn rol hierin geweest?"
Elijzen begrijpt succesformule, maar ziet ook waar het misging
Volgens Elijzen valt niet te ontkennen dat de ploegleiding jarenlang bijzonder succesvol is geweest. Onder leiding van onder anderen Iwan Spekenbrink en Rudi Kemna groeide de formatie uit tot een van de belangrijkste ploegen in het internationale wielrennen. Dat verklaart volgens hem deels waarom het management zo sterk bleef vasthouden aan de eigen werkwijze.
"Ergens hebben ze iets heel erg goed gedaan. Ze zijn van een klein ploegje naar de beste ploeg ter wereld gegaan, dus ik snap ergens dat ze denken: wij hebben het wielrennen ontcijferd, wij hebben de formule. Dan begrijp ik dat je daar aan vast wilt houden."
Toch schuilt daarin volgens de oud-ploegleider ook een gevaar. Wie zichzelf verantwoordelijk houdt voor de successen, moet die verantwoordelijkheid eveneens nemen wanneer de resultaten tegenvallen of medewerkers zich niet gehoord voelen. Elijzen herkent bovendien het beeld dat gesprekken met de leiding niet altijd tot daadwerkelijke veranderingen leidden.
"Je kan wel gesprekken hebben, maar gesprekken hebben en gehoord voelen is wel een verschil. Ik sprak wel met Rudi (Kemna) en Marloes (Poelman), en zij wilden altijd verduidelijken wat hun filosofie was."
Daarbij wil Elijzen voorkomen dat de positieve kanten van de organisatie volledig ondersneeuwen. "En we moeten ook de goede aspecten benoemen: uiteindelijk denk ik dat Sunweb en alle andere namen van de ploeg onwijs goed zijn geweest in het opleiden van jonge renners."
Verhaal van Tusveld raakt Elijzen diep
Het meest confronterend zijn voor Elijzen de ervaringen van Martijn Tusveld, die jarenlang onder zijn begeleiding reed. De inmiddels gestopte renner vertelde eerder openhartig over de mentale problemen die hij tijdens zijn periode bij de ploeg ondervond. Juist omdat Elijzen destijds nauw met hem samenwerkte, vraagt hij zich af of hij voldoende heeft gedaan. "Als ik dan het verhaal van Tusveld hoor: dat raakt me wel echt. Ik was drie jaar zijn coach, en hij heeft goed over me gepraat dus dat stelt me wel gerust, maar hij heeft wel diep gezeten, ook toen ik zijn coach was. Dat vind ik oprecht heel erg om te horen."
Die wetenschap leidt tot een pijnlijke zelfreflectie. "Dat is de logische vraag die je moet stellen: wat heb ik hier aan gedaan, heb ik hier hard genoeg voor gevochten?"
Elijzen benadrukt dat de discussie niet uitsluitend om individuele voorvallen draait. Juist het grote aantal vergelijkbare getuigenissen maakt de onthullingen volgens hem zo ernstig. Ook kijkt hij kritisch naar zijn eigen optreden. Zo herinnert hij zich dat hij ooit te streng was tegenover Sam Oomen, iets wat hij later met de renner heeft besproken. "Wat het sterk maakt, is dat er zoveel voorbeelden zijn, dat er zoveel mensen zijn die zeggen dat ze zich onveilig en niet vertrouwd hebben gevoeld."
Picnic PostNL kondigde eerder aan onafhankelijk onderzoek te laten uitvoeren naar de teamcultuur, nadat NOS Sport en In de Waaier de ervaringen van tientallen betrokkenen naar buiten brachten. De ploeg herkent zich niet in het algemene beeld uit de publicaties, maar zegt de verhalen serieus te nemen.
