WN Redactie
Na dagen vol teleurstelling, frustratie en ereplaatsen viel er eindelijk een enorme last van de schouders van Jasper Philipsen. De Belg sprintte in Voiron naar zijn eerste ritzege in de Tour de France 2026 en gaf na afloop een bijzonder openhartig inkijkje in de moeilijke periode die daaraan voorafging.
“Het is moeilijk te beschrijven welke emoties er nu door me heen gaan”, vertelde een zichtbaar geëmotioneerde Philipsen. “Hier is ontzettend veel aan voorafgegaan.”
LEES OOK: Grote klap voor Alpecin: topper pakt zijn koffers
“Ik vond mezelf niet meer terug”De Belgische sprinter begon de Tour als een van de topfavorieten voor de vlakke etappes, maar bleef ondanks meerdere ereplaatsen telkens met lege handen achter.
“Er waren heel veel teleurstellingen, frustraties en twijfels. Ik wist op een bepaald moment gewoon niet meer wat er aan de hand was. Ik was zelfs het vertrouwen in mezelf kwijt.”
Dat terwijl de voorbereiding volgens Philipsen nauwelijks beter had gekund. “Ik was uitstekend voorbereid en misschien wel in de vorm van mijn leven. Maar in die eerste twaalf dagen vond ik nergens het gevoel waarop ik had gehoopt.”
De vele gemiste kansen begonnen ook mentaal steeds zwaarder te wegen.
“Ik heb echt alles gedaan om klaar te zijn voor deze Tour. Misschien lag het aan de hitte, ik weet het niet. Feit is dat ik niet op het niveau reed dat ik van mezelf verwachtte.”
“Ik was een angry bird”
Philipsen besloot zich zoveel mogelijk af te sluiten van alles wat buiten de ploeg gebeurde.
“Het was mentaal een enorme rollercoaster. Ik heb zelfs Instagram verwijderd om zoveel mogelijk in de bubbel van het team te blijven.”
Daarbij stak hij zijn ploeg ook een groot compliment toe. “Ik wil iedereen binnen het team bedanken. Ze zijn altijd in mij blijven geloven, ook toen ik dat zelf soms niet meer deed.”
De Belg gaf toe dat hij in de voorbije weken niet altijd de makkelijkste ploeggenoot was. "Ik was echt een angry bird aan tafel. Teleurgesteld, boos… Niet alleen mijn ploeggenoten, maar ook de volledige staf heeft daarmee moeten omgaan.”
Last van de schouders
Dat de overwinning zoveel losmaakte, had volgens Philipsen alles te maken met de verwachtingen waarmee hij aan de Tour begon.
“Je komt hier met een ploeg die volledig gebouwd is rond etappezeges. De lead-out was in de sprintetappes telkens uitstekend. Dan doet het enorm veel pijn als je het niet kunt afmaken.”
Juist daarom voelt deze overwinning als een enorme opluchting. “Er is echt een serieuze last van mijn schouders gevallen.”
