WN Redactie
Na de eerste rustdag trekt de Tour de France meteen weer de heuvels in. Niet zomaar een beetje glooiend terrein, maar een zware rit door het Centraal Massief. Op Quatorze Juillet krijgen de Fransen een etappe voorgeschoteld waarin zowel aanvallers als klassementsmannen hun kans kunnen ruiken. De finish ligt in Le Lioran, op terrein dat Tadej Pogačar en Jonas Vingegaard maar al te goed kennen.
In 2024 troffen de twee elkaar hier ook al. Pogačar viel aan, leek op weg naar een nieuwe mokerslag, maar Vingegaard kwam terug en klopte hem uiteindelijk in de sprint. Twee jaar later zijn de rollen opnieuw duidelijk: Pogačar rijdt in het geel en oogt als de sterkste man van deze Tour, maar Vingegaard weet dat deze finale hem in het verleden al eens succes bracht.
Toch is deze rit niet alleen een duel tussen de twee grootmachten van de laatste Tourjaren. Na de rustdag is het altijd afwachten hoe de benen reageren, de finale is zwaar genoeg om verschillen te maken en tegelijk open genoeg om aanvallers hoop te geven. In 2016 ging de rit naar Le Lioran naar een vluchter, in 2024 naar een klassementsman. Dat zegt eigenlijk alles: dit kan alle kanten op.
LEES OOK: De eerste Tourweek: Belgische glorie en een mokerslag
Een verraderlijke dag die pas laat écht ontploftDe tiende etappe start in Aurillac en telt 166,6 kilometer. Op papier lijkt het eerste deel nog overzichtelijk. De openingsfase is relatief vlak en biedt aanvallers de kans om een sterke vlucht te vormen. Omdat de echte zwaarte pas in de laatste tachtig kilometer zit, kan het even duren voordat de koers volledig op gang komt.
De eerste gecategoriseerde klim is de Côte de Pailherols, drie kilometer aan ruim zeven procent. Daarna is het gedaan met de rust. Vanaf dat moment volgt de ene hindernis de andere op en krijgen de renners eigenlijk nauwelijks nog een vlakke meter. De Col de la Griffoul, de Col de Prat de Bouc en de Côte de Murat zijn geen reuzen van Alpenformaat, maar in combinatie kunnen ze het peloton stevig uitdunnen.
De rit ontbrandt normaal gesproken pas echt op de Puy Mary. Die klim is 7,8 kilometer lang aan gemiddeld zes procent, maar de cijfers vertekenen de werkelijkheid. Vooral de laatste kilometers zijn zwaar, met lange stukken richting negen procent. Wie daar slecht zit, komt niet zomaar meer terug. Wie daar goede benen heeft, kan de hele koers op zijn kant zetten.
Na een korte afdaling volgt vrijwel direct de Col de Pertus. 4,4 kilometer aan 8,5 procent: kort, steil en bijzonder geschikt voor een aanval van een klassementsman of een sterke vluchter die zijn medevluchters wil afschudden. Daarna is het nog veertien kilometer tot de meet, met in de finale ook nog de Col de Font de Cère. De laatste kilometers richting Le Lioran zijn niet extreem zwaar, maar na een dag als deze doet iedere helling pijn.
Het is geen klassieke bergetappe met één lange slotklim. Het is eerder een opeenstapeling van korte, venijnige beklimmingen waarop de koers telkens opnieuw kan breken. Precies dat maakt deze rit zo moeilijk te controleren.
Vlucht of klassementsmannen?
De vraag van de dag is simpel: laat Pogačar iets liggen voor de vluchters? UAE Team Emirates-XRG heeft na de eerste week de koers stevig in handen en hoeft niet iedere rit tot op de streep te controleren. De Sloveen heeft al gewonnen, rijdt in het geel en weet dat de zwaarste Tourdagen nog moeten komen. Rationeel gezien zou UAE dus best een groep zonder klassementsgevaar kunnen laten rijden.
Maar wielrennen is niet altijd rationeel, zeker niet bij Pogačar. Deze finale ligt hem perfect. Kort, steil, explosief, onregelmatig en bekend terrein. Bovendien verloor hij hier in 2024 op een manier die hem ongetwijfeld is bijgebleven. Als er één aankomst is waarop hij nog een klein appeltje met Vingegaard te schillen heeft, dan is het Le Lioran.
Daar komt bij dat UAE meerdere wapens heeft. Isaac Del Toro staat uitstekend in het jongerenklassement en kan opnieuw als tweede speerpunt worden uitgespeeld. Adam Yates, Brandon McNulty en Tim Wellens kunnen de koers hard maken, terwijl Pogačar zelf op de Puy Mary of Pertus kan beslissen wanneer het genoeg is geweest.
Toch is een vlucht zeker niet kansloos. Na de rustdag willen veel ploegen opnieuw aan hun Tour beginnen. EF Education-EasyPost, Pinarello-Q36.5, Soudal Quick-Step, Uno-X Mobility en Tudor hebben renners die in deze rit weinig te verliezen hebben. Als er vroeg een sterke groep ontstaat met mannen als Richard Carapaz, Ben Healy, Tom Pidcock of Valentin Paret-Peintre, moet UAE goed nadenken hoeveel energie ze willen investeren.
De timing wordt cruciaal. Een vlucht met te veel kwaliteit mag geen kwartier krijgen, maar een vlucht op vier of vijf minuten kan in deze finale nog altijd worden opgeslokt als Pogačar besluit dat hij wil winnen.
Pogačar is de logische topfavoriet
★★★★ Tadej Pogačar
Tadej Pogačar krijgt vier sterren, en dat is geen gewaagde keuze. De geletruidrager heeft deze Tour al meerdere keren laten zien dat hij op punchy terrein simpelweg de maatstaf is. In Les Angles sloeg hij al toe, op de Tourmalet-rit liet hij zien dat hij ook op de lange beklimmingen iedereen onder druk kan zetten en richting Le Lioran krijgt hij opnieuw een parcours dat hem als gegoten zit.
Vooral de opeenvolging Puy Mary, Col de Pertus en Font de Cère is ideaal voor Pogačar. Hij hoeft niet eens een lange solo te rijden om verschil te maken. Eén versnelling op de steile stroken van de Puy Mary of Pertus kan voldoende zijn om de favorietengroep te reduceren tot een handvol renners. Daarna heeft hij genoeg explosiviteit om in Le Lioran af te maken.
Het enige wat tegen hem spreekt, is de vraag of hij deze rit écht nodig heeft. De Tour is nog lang, de hitte blijft een factor en UAE zal zijn ploeg niet onnodig willen leeg rijden. Maar als Pogačar voelt dat hij hier Vingegaard, Evenepoel en Seixas opnieuw seconden kan aansmeren, zal hij moeilijk te temmen zijn.
Del Toro en Vingegaard als grootste uitdagers
★★★ Isaac Del Toro
Isaac Del Toro blijft een van de verhalen van deze Tour. De Mexicaan rijdt niet alleen in dienst van Pogačar, maar is zelf ook nog altijd een factor in het klassement en in de strijd om wit. Zijn explosiviteit, vorm en vermogen om op korte, steile beklimmingen te versnellen maken hem bijzonder gevaarlijk in deze finale.
Del Toro kan op twee manieren winnen. Als UAE Pogačar wil sparen, kan hij de vrije kaart krijgen. Als UAE juist de koers openbreekt, kan hij vooruit worden gestuurd om andere ploegen te dwingen tot achtervolgen. In beide scenario’s is hij meer dan een helper.
Zijn grote voordeel is dat niemand precies weet hoe UAE hem wil gebruiken. Krijgt hij vrijheid, dan is hij sterk genoeg om de rit te winnen. Moet hij knechten, dan kan hij alsnog zo lang bij Pogačar blijven dat hij vanzelf hoog eindigt. Op dit parcours is Del Toro een luxeprobleem van de meest gevaarlijke soort.
★★★ Jonas Vingegaard
Jonas Vingegaard won in 2024 op deze aankomst na een rechtstreeks duel met Pogačar. Dat alleen al maakt hem een van de grote namen van de dag. De Deen weet dat hij Pogačar op punchy finales niet altijd kan kloppen, maar Le Lioran is geen simpele explosieve aankomst. De finale is lastig, opeenvolgend en zwaar genoeg om van herstelvermogen een wapen te maken.
Vingegaard zal vooral hopen dat de koers al vóór de laatste kilometers hard wordt. Op de Puy Mary en Col de Pertus kan Visma | Lease a Bike proberen het tempo hoog te houden, met Sepp Kuss, Matteo Jorgenson en Davide Piganzoli als belangrijke pionnen. Als de finale een pure sprint bergop wordt, is Pogačar in het voordeel. Als het een uitputtingsslag wordt, komt Vingegaard dichterbij.
De vraag is of hij zelf durft aan te vallen. Hij heeft in het klassement tijd nodig en kan niet blijven wachten tot de laatste Alpenweek. Le Lioran is geen Tourmalet, maar wel een rit waarin hij Pogačar op bekend terrein kan testen. Dat zal hem extra motiveren.
Carapaz, Evenepoel en Seixas in de tweede lijn
★★ Richard Carapaz
Richard Carapaz is een van de gevaarlijkste mannen als de vlucht ruimte krijgt. De Ecuadoraan houdt van dit soort ritten: zwaar, onregelmatig, tactisch en met een finale waarin koersinstinct net zo belangrijk is als pure wattages. Hij won in 2024 al een Tourrit op vergelijkbaar terrein richting SuperDévoluy en weet hoe je een middengebergte-etappe moet lezen.
Bij EF Education-EasyPost heeft hij bovendien ploeggenoten die het spel kunnen openen. Ben Healy en Alex Baudin kunnen mee in de vroege aanval, waardoor Carapaz niet per se zelf meteen alles hoeft te doen. Komt hij in een sterke kopgroep terecht, dan is hij misschien wel de renner die iedereen vreest.
Zijn eindschot is een belangrijk wapen. Carapaz hoeft niet alleen boven te komen op de laatste klim. Als hij met een kleine groep richting Le Lioran rijdt, kan hij de rit nog altijd afmaken. Dat maakt hem in deze etappe gevaarlijker dan in een zuivere bergaankomst.
Remco Evenepoel krijgt opnieuw een belangrijke test. In de Pyreneeën moest hij antwoorden geven op langere beklimmingen, maar deze rit is anders. De finale richting Le Lioran draait om korte, steile inspanningen, positionering, afdalen en telkens opnieuw versnellen. Dat is terrein waarop Evenepoel zowel kan floreren als kwetsbaar kan zijn.
Zijn motor is een enorm voordeel wanneer de koers na de Puy Mary en Pertus in kleinere groepen uiteenvalt. Op lopende stukken kan Evenepoel seconden terugpakken of juist zelf druk zetten. Maar op de steilste stroken moet hij voorkomen dat Pogačar of Vingegaard hem meteen op achterstand zet.
Voor Red Bull-BORA-hansgrohe wordt het tactisch interessant. Florian Lipowitz is er nog als klassementskaart, terwijl Evenepoel in deze finale misschien meer explosiviteit heeft. Als de ploeg met meerdere mannen overblijft, kan ze iets proberen. Maar als Pogačar de koers in handen neemt, zal Evenepoel vooral moeten volgen.
★★ Paul Seixas
Paul Seixas krijgt op Quatorze Juillet een prachtige kans om de Franse Tourhype nog groter te maken. De negentienjarige klassementsrenner van Decathlon CMA CGM rijdt zijn eerste Tour, maar lijkt nu al een renner die op dit terrein mee kan met de besten. Korte, steile hellingen, een nerveuze finale en een aankomst in Frankrijk op nationale feestdag: mooier wordt het bijna niet.
De vraag blijft hoe hij de rustdag verteert. Voor jonge renners kan zo’n eerste onderbreking in een grote ronde tricky zijn. De dag erna voelt het lichaam soms vreemd, zeker als de koers meteen weer ontploft. Maar als Seixas zijn niveau van de eerste week doortrekt, hoort hij bij de mannen die in de finale nog vooraan zitten.
Een ritzege lijkt lastig zolang Pogačar op winst rijdt. Maar als de favorieten naar elkaar kijken of een kleine groep overblijft, is Seixas explosief genoeg om te verrassen. Voor het witte trui-verhaal is dit bovendien een cruciale dag. Iedere seconde telt.
Outsiders vanuit verschillende scenario’s
★ Tobias Halland Johannessen
Tobias Halland Johannessen is zo’n renner die in deze Tour steeds interessanter wordt naarmate de dagen zwaarder worden. De Noor begon sterk, verloor later tijd en kreeg daardoor mogelijk meer ruimte om aan te vallen. In de rit naar Ussel was hij al dicht bij succes. Le Lioran biedt opnieuw een kans.
Voor Uno-X Mobility is dit een ideale dag om offensief te koersen. Johannessen kan mee in een sterke vlucht, maar is ook goed genoeg om vanuit het peloton lang stand te houden. Zijn punch en taaiheid maken hem gevaarlijk in een finale die voortdurend op en af gaat.
★ Tom Pidcock
Tom Pidcock zal deze rit met plezier hebben bekeken. De Brit houdt van technisch terrein, korte beklimmingen en afdalingen waarin hij tijd kan winnen. In tegenstelling tot sommige andere aanvallers hoeft hij niet per se de beste klimmer van de dag te zijn. Als hij op de Puy Mary en Pertus schade beperkt, kan hij in de afdalingen en de tussenstukken weer veel goedmaken.
Zijn positie in het klassement is wel een vraagteken. Staat hij nog te dichtbij, dan krijgt hij misschien geen volledige vrijgeleide. Maar als Pinarello-Q36.5 hem in de vlucht krijgt, is hij een van de meest explosieve en gevaarlijke renners voor deze finale.
★ Ben Healy
Ben Healy is gemaakt voor ritten waarin chaos ontstaat. De Ier hoeft geen klassement te verdedigen, rijdt graag aanvallend en heeft het vermogen om vanaf ver te gaan. Deze etappe kan hij niet winnen door af te wachten tot de laatste kilometer. Healy moet de koers hard maken, de groep breken en op het juiste moment wegrijden.
Dat is precies wat hem gevaarlijk maakt. Niemand wil met hem in een scenario belanden waarin hij dertig seconden krijgt en daarna op karakter blijft doorgaan. EF Education-EasyPost heeft genoeg aanvallende kaarten, waardoor Healy niet steeds zelf de eerste stap hoeft te zetten. Maar op de juiste dag kan hij hier een geweldige uitslag rijden.
★ Valentin Paret-Peintre
Valentin Paret-Peintre is een logische Franse outsider. Hij hoeft bij Soudal Quick-Step geen klassement te rijden en kan zich richten op ritten zoals deze. Op Quatorze Juillet zal iedere Franse aanvaller extra motivatie voelen, maar Paret-Peintre heeft ook echt het profiel om in Le Lioran te winnen.
Hij klimt goed genoeg voor Puy Mary en Pertus, heeft ervaring met zware bergetappes en kan in een kopgroep lang standhouden. Zijn beste kans ligt in de vlucht. Vanuit het peloton wordt het lastig tegen de pure klassementsmannen, maar met enkele minuten voorsprong aan de voet van de Puy Mary verandert alles.
Achter deze tien namen is de lijst met kanshebbers lang. Lennert Van Eetvelt, Kévin Vauquelin, Alex Baudin, Jordan Jegat, Ion Izagirre, Michael Storer, Pablo Castrillo en Marco Frigo passen allemaal bij dit terrein. Ook Mattias Skjelmose, Juan Ayuso en Florian Lipowitz zullen vooral geen tijd willen verliezen, maar kunnen in de finale vanzelf in beeld komen.
De tiende etappe is precies zo’n dag waarop de Tour moeilijk te voorspellen is. Als UAE Team Emirates-XRG controleert, wordt Pogačar de bijna onvermijdelijke favoriet. Als de vlucht veel ruimte krijgt, verschuift het verhaal richting Carapaz, Pidcock, Healy of Paret-Peintre. En als Visma | Lease a Bike besluit om het verleden van Le Lioran opnieuw te gebruiken, kan Vingegaard hier zomaar zijn eerste echte aanval plaatsen.
De rustdag maakt het allemaal nog interessanter. Sommige renners vliegen de tweede week in, anderen hebben een dag nodig om weer op gang te komen. Op een parcours met Puy Mary, Pertus en Font de Cère is er geen tijd om te twijfelen.
Pogačar heeft de beste papieren, maar Le Lioran is geen aankomst voor zekerheid. Het is terrein voor lef, timing en benen die na een rustdag meteen weer aan willen.
Favorieten WielerNieuws.be etappe 10 Tour de France 2026
★★★★ - Tadej Pogačar
★★★ - Isaac Del Toro, Jonas Vingegaard
★★ - Richard Carapaz, Remco Evenepoel, Paul Seixas
★ - Tobias Halland Johannessen, Tom Pidcock, Ben Healy, Valentin Paret-Peintre
