WN Redactie
De gravelrit in Tirreno-Adriatico leverde spektakel op en werd uiteindelijk gewonnen door Mathieu van der Poel, maar niet iedereen in het peloton was even enthousiast over het concept. Zelfs enkele ploegmaats van de Nederlander plaatsten na afloop vraagtekens bij de grindstroken in de Italiaanse rittenkoers.
De etappe deed bij momenten denken aan Strade Bianche. Regen had de grindwegen in Toscane echter extra zwaar gemaakt, waardoor sommige stroken meer weg hadden van modderige veldritpaden dan van snelle gravelwegen.
LEES OOK: Van Der Poel onthult wat ritzege in Tirreno extra moeilijk maakte
Valpartijen en chaosDat zorgde voor een nerveuze finale. Thymen Arensman ging onderuit op een van de grindstroken en ook Matteo Jorgenson kwam ten val. De omstandigheden maakten het voor veel renners lastig om controle te houden.
Volgens Oliver Naesen speelde het weer een belangrijke rol. “Wout van Aert had het parcours verkend en zei dat het pure gravel was. Hij verwachtte dat het meteen zou ontploffen. Door de regen werd het echter veel zwaarder dan gedacht.”
Edward Planckaert bevestigde dat de ploegen zich vooral focusten op positionering in de finale. “Het begin van de rit was vrij rustig, maar we wisten dat de laatste tachtig kilometer zwaar zouden worden en dat er regen kon vallen. We hebben geprobeerd Mathieu zo goed mogelijk vooraan te houden.”
Kritiek vanuit eigen ploeg
Hoewel Van der Poel uiteindelijk de sterkste bleek, klonk er na afloop ook kritiek op het gebruik van gravel in een rittenkoers als Tirreno-Adriatico.
Planckaert hield zijn woorden nog enigszins diplomatisch, maar liet duidelijk merken wat hij ervan vond. “Ik heb er een mening over, maar ik zal die voor mezelf houden. Dat zegt eigenlijk al genoeg. In bepaalde koersen is dat mooi, maar het hoeft voor mij niet in elke wedstrijd.”
Ook Jasper Philipsen keek er met gemengde gevoelens naar. “Het is iets dat Mathieu natuurlijk heel goed ligt, maar die strook op het einde van een rit was wel wat bizar. Het zal misschien voor spektakel gezorgd hebben, maar of het nodig was? Dat weet ik niet.”
Van der Poel ziet ook de charme
Van der Poel zelf kon uiteindelijk wel leven met de omstandigheden, al gaf ook hij toe dat het lastig inschatten blijft.
“Het is altijd moeilijk om vooraf te beoordelen”, vertelde hij. “Je ziet beelden en denkt dat je een idee hebt, maar op wedstrijdsnelheid is het toch anders.”
Toch vond de winnaar de gravelrit uiteindelijk wel iets hebben. “Het hoeft niet altijd in een koers te zitten, maar vandaag had het wel zijn charme. Zeker met de aankomst in zo’n mooi stadje.”
