Stan Strubbe
Mathieu van der Poel staat bekend om zijn explosiviteit en koersintelligentie, maar volgens Greg Van Avermaet zit het echte verschil vooral in wat er achter de schermen gebeurt. De inmiddels gestopte olympische kampioen keek deze winter met bewondering toe hoe zijn goede vriend dag na dag aan zijn conditie blijft schaven.
LEES OOK: Van Der Poel laat fiets even links liggen en duikt op in... Schotland
Dagelijkse arbeid op topniveauGreg Van Avermaet weet waarover hij spreekt. De voormalige prof is zelf nog bijzonder actief en won recent zelfs een triatlon in zijn leeftijdscategorie. Net daarom viel hem het werkethos van Mathieu van der Poel extra op. “Aan zijn zwemtechniek kan nog gewerkt worden”, lacht Van Avermaet, “maar ik denk dat hij gemiddeld 3 minuten en 30 seconden liep over 10 kilometer. Dat is héél snel.”
Die cijfers verraden volgens hem meer dan alleen talent. Ze tonen vooral hoeveel arbeid Van der Poel bereid is te leveren om zijn niveau te behouden. “Wonderbenen komen niet op bestelling”, benadrukt Van Avermaet. “Ook hij moet daar keihard voor werken.”
Altijd alles of niets
Wat Van Avermaet vooral herkent, is de mentaliteit. “Als Mathieu ergens aan meedoet, dan wordt het niet om vijftigste te worden. Hij zal het dus niet zomaar proberen.” Volgens de Belg zit daar een duidelijke overeenkomst tussen hen beiden. De drang om te winnen, of op zijn minst alles eruit te halen, is altijd aanwezig.
Die ingesteldheid vertaalt zich ook naar de dagelijkse discipline. Van Avermaet schetst een treffend voorbeeld. “Als ik om zes uur ’s morgens wil gaan lopen, dan is hij erbij. En stel je zeven uur voor, dan staat hij om tien voor zeven al klaar.” Het typeert volgens hem perfect hoe gestructureerd Van der Poel te werk gaat.
Wat misschien nog het meest indruk maakt, is dat die honger nooit lijkt te verdwijnen. “Mathieu heeft al zoveel gewonnen, maar er is geen sprake van een sleur bij hem”, aldus Van Avermaet. Elke dag wordt opnieuw aangevat met dezelfde ernst en motivatie, alsof alles nog te bewijzen valt.
