Kevin De Jonghe
We hebben dit veldritseizoen al flink kunnen genieten van Thibau Nys. Hij heeft duidelijk stappen gezet, en is veel consistenter in zijn prestaties. Zelfs Mathieu van der Poel mocht zijn tenen uitkuisen om vorige week te kunnen winnen in Namen.
LEES OOK: 'Lidl-Trek dwingt Thibau Nys tot pijnlijke beslissing'
Nys op zijn terreinDat gebeurde uiteindelijk wel, al kwam dat dan uiteindelijk makkelijker tot stand door een slippertje van Nys. Jammer dat we zo geen strijd tot op de meet kregen, vindt ook vader Sven Nys. Die durft zich bij Het Nieuwsblad wel niet uitspreken over het feit of Thibau had gewonnen zonder die slipper.
Maar had hij verwacht dat Thibau dit al zou kunnen? “Ja en neen. Thibau kwam terug van stage, waar hij hard en veel had getraind. Ben je dan fris genoeg of niet? Maar als er één parcours is waar ik hem een kans gaf tegen Mathieu, dan wel Namen. Dat is een klimcross en op steile hellingen – dat hebben we al gezien in de World Tour – is Thibau wereldklasse”, steekt Nys sr zijn lof niet weg.
Voor de komende periode verwacht hij evenwel wat anders: “De komende crossen verwacht ik dat het verschil met Mathieu opnieuw groter zal zijn: in Antwerpen, Koksijde, en Hofstade heb je veel minder reliëf en meer zand. Thibau is daar zeker al beter in geworden, maar het blijft zijn zwakste punt als crosser. Mathieu blinkt er net in uit.”
(Niet) dromen van Mathieu
Waar we de twee zeker goed kunnen vergelijken is op het technische vlak. Maar wie is nu de betere van de twee? “In Namen was Thibau de betere van de twee. Op de schuine kant en in de afdalingen reed hij met meer vertrouwen. Hij kon druk zetten op die momenten, zonder er echt van te profiteren. Bij Mathieu zaten er echt nog wel wat schoonheidsfoutjes in.”
Echter is Sven ook hierin erg duidelijk: aan een Mathieu in topvorm tipt Thibau nog niet: “Eens helemaal gerodeerd, is Van der Poel van een andere planeet. Crosstechniek is de juiste lijnen volgen, juist schakelen, met je twee voeten in de pedalen blijven terwijl andere renners al aan het lopen zijn. Bij Mathieu is dat doorgaans het ene perfecte moment na het andere. Hij verliest veel minder ‘momentum’ dan de rest”, besluit Nys.
