WN Redactie
Michael Vanthourenhout wist zondag in Namen dat hij aan zijn plafond zat. De kopman van Pauwels Sauzen-Altez Industriebouw reed een sterke Citadelcross, maar moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in Mathieu van der Poel en Thibau Nys. Met een derde plaats mocht hij tevreden zijn, al voelde hij tijdens de wedstrijd al waar het verschil werd gemaakt.
Vanthourenhout draaide vrijwel de hele cross mee in de voorste gelederen en maakte deel uit van de kopgroep die het tempo bepaalde. Samen met Van der Poel, Nys en Lars van der Haar bleef hij overeind op het loodzware parcours. “Het was moeilijk voor mij, ik kon maar net volgen”, gaf hij na afloop eerlijk toe. “En met Lars achter mij was het ook tactisch lastig. Ik heb alles gegeven om voor dat podium te gaan.”
LEES OOK: Mettepenningen en Vanthourenhout richten duidelijke boodschap aan Thibau Nys
Op de limiet tegen absolute toppersDat het niveau hoog lag, was volgens Vanthourenhout vanaf de eerste rondes duidelijk. “Iedereen heeft wel eens geprobeerd om een kloof te slaan”, blikte hij terug. “We waren echt aan elkaar gewaagd, maar iedereen maakte ook zijn foutjes. Het was mooi om de laatste ronde in te gaan met hen, al voelde ik toen al dat zij op de kasseien net dat beetje beter waren.”
Toen het tempo in de finale nog eens omhoog ging, moest Vanthourenhout een keuze maken. “Ik voelde dat het niet meer ging om te winnen”, zei hij. “Op dat moment heb ik alles op die derde plaats gezet. Dat was echt op de limiet, maar het was het maximaal haalbare.”
‘Ik heb de perfecte koers gereden’
Vanthourenhout zat vanop de eerste rij bij het duel tussen Van der Poel en Nys en zag hoe het verschil in details werd gemaakt. “Het voelde alsof zij heel dicht bij elkaar zaten”, analyseerde hij. “Als dat foutje van Thibau er niet was geweest, hadden we misschien een nog spannendere finale gekregen. Maar eerlijk: ik was vooral met mijn eigen wedstrijd bezig.”
Volgens de Belg had hij weinig te verwijten aan zichzelf. “Ik heb vol gereden om kloofjes te slaan”, legde hij uit. “Hier is het makkelijker om met vier voorop te blijven dan met een groep van acht. In dat opzicht denk ik dat ik de perfecte koers heb gereden.”
Vooruitblik met realisme
Met het oog op de rest van het seizoen is Vanthourenhout realistisch, maar ook strijdvaardig. “Mathieu gaat alleen maar beter worden”, stelde hij nuchter vast. “Dat is voor iedereen duidelijk.” Toch wil hij zich daar niet bij neerleggen. “Ik ga proberen om elke week zo lang mogelijk te volgen en dan te strijden om het podium.”
In Namen leverde dat alvast succes op. Geen overwinning, maar wel bevestiging dat Vanthourenhout in topvorm is en zich kan meten met de allerbesten. Zelfs als dat betekent: rijden tot helemaal op de limiet.
