Stan Strubbe
Het duel tussen Thibau Nys en de Grote Twee blijft een hardnekkig gespreksonderwerp in de veldritwereld. Waar velen de kloof met Mathieu van der Poel en Wout van Aert nog altijd gigantisch noemen, ziet Eric Braes — ploegleider bij Baloise Glowi Lions — vooral potentieel. Nys, die dit seizoen al meerdere keren imponeerde, krijgt van zijn coach een duidelijk compliment: niemand van zijn generatie staat dichter bij het niveau van de twee supersterren.
LEES OOK: De Cauwer en Vanthourenhout leggen 2 Belgische WK-valkuilen bloot
Van Aert blijft grootste richtpuntToch houdt Braes het in De Zondag bij een realistische inschatting op korte termijn. “Ik durf niet te zeggen dat hij die kloof deze winter al zal dichten,” zegt hij, en dat heeft vooral te maken met het uitzonderlijke niveau van Mathieu van der Poel. “Mathieu staat nog een trapje hoger dan Wout,” klinkt het zelfs.
Volgens Braes is de eerste logische stap voor Nys het niveau van Wout van Aert benaderen. Hij wijst daarbij op het type parcours dat het verschil maakt. “In een moddercross als Dendermonde, waar Wout zelfs Mathieu aankan, wordt het voor Thibau moeilijk om hem te verslaan,” klinkt het eerlijk.
Parcours met zware loopstroken blijven voorlopig het terrein waar Van Aert bijna onklopbaar is. Toch ziet Braes dat als het eerste realistische doel: kan Nys regelmatig met Van Aert wedijveren, dan is dat al een enorme stap vooruit.
‘Mathieu wordt ouder, Thibau beter’
Toch geeft Braes toe dat hij ook naar de lange termijn kijkt — en dáár ziet hij iets verschuiven. “Naar de toekomst toe zal hij die kloof waarschijnlijk sowieso wel kunnen dichten, want Mathieu wordt steeds ouder en Thibau zal nog beter worden.”
Het is een gedurfde uitspraak, want Van der Poel is nog maar 30 en lijkt fysiek ver van zijn limiet. Maar Braes gelooft rotsvast dat Nys nog jaren groei voor zich heeft: technisch, fysiek én mentaal.
Of het dit seizoen al zichtbaar wordt, laat hij in het midden. Maar dat de ambities groot zijn, is duidelijk: Nys mag verder bouwen aan een niveau waarmee hij steeds dichter bij de absolute top van het veldrijden komt — en misschien ooit mee de toon zet in het tijdperk na Van der Poel en Van Aert.
