Stan Strubbe
Wat een sportief hoogtepunt had moeten worden, eindigde in een traumatische ervaring voor Klara Sofie Skovgaardt. De 22-jarige Deense van Canyon Factory Racing kwam vorige week zwaar ten val tijdens Unbound Gravel, één van de meest prestigieuze gravelwedstrijden ter wereld. Pas anderhalf uur later kreeg ze hulp. De renster is achteraf scherp voor de organisatie. Dat schrijft ze op Instagram en vertelt ze in Cycling Weekly.
Ontwrichte schouder, open knie en onderkoeling
De valpartij gebeurde al vroeg in de wedstrijd. “Ik ben gevonden in een greppel met een open knie en een ontwrichte en gebroken schouder,” schrijft Skovgaardt. Ze werd uiteindelijk gered door twee collega-rensters, Luise Valentin en Lucy Hempstead, die hun koers opgaven om haar bij te staan.
“Ze hebben hulp ingeschakeld en negentig minuten bij me gebleven, tot de eerste hulpverleners arriveerden,” aldus Skovgaardt. “Ik wilde uit mijn lichaam treden. Ik kreeg onderkoelingsverschijnselen.” Pas na twee uur kwam er een ambulance. “Het voelde als een eeuwigheid.”
“Ik voelde me onveilig”
Hoewel ze de hulpdiensten dankbaar is voor de uiteindelijke verzorging, is Skovgaardt fel over de traagheid van het medisch systeem in de wedstrijd. “Je accepteert risico’s als je aan de andere kant van de wereld gaat koersen. Maar ik had nooit verwacht me echt onveilig te voelen.”
Wat haar vooral bijblijft, is het contrast tussen de zichtbaarheid van media en het ontbreken van directe medische hulp. “Mediahelikopters cirkelden boven mijn hoofd, maar geen hulpverlener in zicht. Mijn helm was in tweeën gebroken. Het had fataal kunnen aflopen. In zo’n geval is negentig minuten gewoon veel te lang.”
Oproep tot verandering
Skovgaardt sluit haar bericht af met een duidelijke oproep aan de organisatie van Unbound Gravel. “Ik hoop oprecht dat er lessen worden getrokken. De medische ondersteuning móét beter.”
Na eerdere kritiek op de veiligheid bij grote gravelwedstrijden, klinkt haar stem nu extra luid. En ze is lang niet de enige die zich zorgen maakt.
