WN Redactie
Aubin Sparfel heeft het EK veldrijden bij de beloften mannen op zijn naam geschreven. Het twintigjarige Franse talent gold vooraf als topfavoriet, maar kreeg in Zeddam stevige tegenstand van de Belgische talenten Giel Lejeune en Viktor Vandenberghe. Sparfel slaagde er niet in om zijn concurrenten af te schudden, maar bleek in de sprint wel de snelste. Lejeune eindigde als tweede, voor landgenoot Vandenberghe.
Nederland hoopte vorig jaar nog op de Europese titel bij de beloften mannen, maar David Haverdings moest in 2025 genoegen nemen met zilver achter de piepjonge Italiaan. Inmiddels is Haverdings overgestapt naar de elite en dus waren de verwachtingen voor de Nederlandse thuisrijders in Zeddam anders. Met Floris Haverdings en Cas Timmermans had Nederland geen uitgesproken favorieten aan de start.
LEES OOK: België mag al meteen juichen op EK in Zeddam
Sparfel maakt indruk, maar Belgen blijven aanklampenDie waren er wel bij de Italianen en Belgen, met onder anderen Stefano Viezzi, Yordi Corsus en Giel Lejeune. Toch ging de meeste aandacht vooraf uit naar Sparfel. De Fransman nam al vroeg de leiding in de wedstrijd, met een groep Belgische renners in zijn spoor. Grote verschillen ontstonden er aanvankelijk niet: een groep van ongeveer acht renners wist een kleine voorsprong te nemen.
Naast Sparfel en Lejeune zaten ook Viezzi en diens landgenoot Filippo Grigolini vooraan. Opvallend was dat Corsus, die onlangs in Dendermonde nog tweede werd achter Michael Vanthourenhout, de aansluiting miste. Sparfel, die eerder met ruime voorsprong de Koppenbergcross bij de beloften won, voerde het tempo vervolgens flink op. Viezzi moest lossen, terwijl alleen Grigolini, Lejeune en diens landgenoot Viktor Vandenberghe konden volgen.
Men U23. Lap 5. #Eurocross26 #Zeddam2026 https://t.co/0zMLpn8LH5
— Cyclocross24.com (@cyclocross24) November 7, 2026
Sparfel krijgt Belgische tegenstand
Sparfel nam het initiatief en probeerde zijn concurrenten onder druk te zetten, maar de drie achtervolgers gaven geen krimp. Ondertussen liepen de verschillen met de achtervolgende groep verder op. Het leek daarmee uit te draaien op een strijd tussen een Fransman, een Italiaan en twee Belgen. In de slotronde viel het tempo vooraan even terug, waardoor Viezzi de kopgroep weer in het vizier kreeg.
De Italiaan slaagde er echter niet meer in om terug te keren. In de laatste ronde wist geen van de vier koplopers een beslissend verschil te maken. Op de lange asfaltstrook richting de finish moesten de Belgen hun numerieke overwicht zien te benutten, maar dat lukte niet. Sparfel bleek over de snelste sprint te beschikken en pakte het Europese goud. Lejeune werd tweede, Vandenberghe maakte het Belgische podium compleet. Haverdings eindigde als tiende en was daarmee de beste Nederlander.
