WN Redactie
Tim Merlier heeft zijn indrukwekkende seizoen opnieuw wat extra glans gegeven. De Belg moest in de finale van Koolskamp Koers improviseren, maar verscheen op het beslissende moment alsnog waar hij moest zijn. Dylan Groenewegen leek lange tijd over de beste papieren te beschikken, maar moest uiteindelijk vrede nemen met de tweede plaats.
Groenewegen krijgt droomscenario
De smalle wegen richting de aankomst maakten van de laatste kilometers een nerveuze bedoening. Een groot peloton bleef bij elkaar, waardoor positionering minstens even belangrijk werd als pure snelheid.
Unibet Rose Rockets nam het heft stevig in handen. Groenewegen werd met nog vier ploegmaats voor zich richting de beslissende hectometers gebracht en leek daarmee over een ideale uitgangspositie te beschikken. Merlier kon op dat moment niet meer rekenen op zo'n uitgebreide sprinttrein.
De Belg zocht daarom zelf zijn weg door het peloton. Met een forse inspanning wist hij nog vóór de eigenlijke sprint het wiel van zijn Nederlandse concurrent te bereiken. Søren Wærenskjold bevond zich eveneens vooraan en zou uiteindelijk als derde eindigen.
In de binnenbocht kwam Merlier vervolgens naast Groenewegen en eenmaal hij zijn sprint volledig op gang kreeg, was er geen houden meer aan. Voor Merlier betekende het zijn elfde overwinning van het seizoen én zijn tweede zege in Koolskamp in drie jaar tijd.
Tim Merlier (Soudal-Quickstep) wins Kampioenschap van Vlaanderen! 👏🇧🇪 Nice leadout by the Unibet Rockets but Merlier was stronger than Groenewegen. Waerenskjold completed the podium.#KoolskampKoers pic.twitter.com/RpO5SPGkd6
— Mihai Simion (@faustocoppi60) September 18, 2026
“Ik dacht dat ik een grote fout had gemaakt”
Achteraf bleek de weg naar die overwinning veel minder gecontroleerd dan de uitslag deed vermoeden. “Er was een beetje geluk mee gemoeid”, gaf de voormalige Europese kampioen toe. “Het moment dat ik opschoof had ik beter meteen doorgegaan, dan had ik meer zekerheid gehad. Ik besliste om een beetje te wachten in zijn wiel, zo verloor ik veel snelheid. Ik dacht dat ik een grote fout had gemaakt.”
Ook de omstandigheden maakten de laatste inspanning bijzonder lastig. “Het was geen makkelijke aankomst met de tegenwind. Toen ik aanging, voelde ik dat het verzet een tand te groot was, maar ik kreeg hem rond.”
Groenewegen bleef ondertussen met ongeloof achter. “Ik kan het bijna niet geloven dat ik niet win. Ik zat ver in de laatste kilometer, maar soms heb je niet alleen de benen nodig, maar ook wat geluk.” Dat geluk én de snelheid waren deze keer voor Merlier, die het officieuze Kampioenschap van Vlaanderen opnieuw op zijn naam schrijft.
