WN Redactie
Mads Pedersen staat amper een week na zijn knappe rentree in Milaan-Sanremo opnieuw aan de start van een grote klassieker. In de E3 Saxo Classic behoort de Deen van Lidl-Trek opnieuw tot de favorieten, maar achter dat etiket schuilt toch de nodige onzekerheid. Vooral zijn pols, die nog maar net hersteld is van een breuk, vormt een groot vraagteken richting de Vlaamse kasseien.
LEES OOK: Pedersen doet grote droom uit de doeken: "Niets is onmogelijk"
Bliksemcomeback na zware blessureDe timing van Pedersens terugkeer blijft indrukwekkend. Op 4 februari kwam hij zwaar ten val in de Ronde van Valencia, met een gebroken sleutelbeen en pols tot gevolg. Anderhalve maand later stond hij plots aan de start van Milaan-Sanremo, waar hij meteen vierde werd. Een prestatie die binnen het peloton voor gefronste wenkbrauwen zorgde.
Zelf blijft Pedersen er nuchter onder. “Of ik een medisch wonder ben? Dat moet je de dokters vragen”, klinkt het met een glimlach. Volgens hem zit de sleutel vooral in een vlot herstelproces en het feit dat hij nauwelijks stil heeft gezeten. “De botten zijn goed geheeld en ik ben eigenlijk nooit gestopt met trainen. Twee dagen na mijn val zat ik alweer op de hometrainer.”
Ook mentaal hield hij de knop voortdurend op koersstand. “Ik ben altijd gefocust gebleven op mijn doelen. Misschien heeft dat geholpen om sneller terug te komen.” Het verklaart waarom hij in Milaan-Sanremo meteen weer mee kon doen met de besten, ondanks de beperkte koerskilometers in de benen.
Kasseien als echte test
Toch is de E3 Saxo Classic van een compleet andere orde. Waar Milaan-Sanremo vooral draait om positionering en een explosieve finale, vraagt de Vlaamse klassieker om pure weerstand op kasseien en hellingen. En net daar ligt de twijfel bij Pedersen.
“Je kunt deze koers niet vergelijken met San Remo”, stelt hij eerlijk. “Niets garandeert dat het opnieuw zo goed zal gaan. De ploeg en ik zijn vooral benieuwd hoe mijn lichaam reageert.” Vooral zijn pols wordt nauwlettend in de gaten gehouden.
De voorbereiding op dat specifieke onderdeel was namelijk minimaal. “Ik heb eigenlijk nog niet echt op kasseien gereden, behalve een kort stukje van honderd meter. Maar in koers is dat natuurlijk totaal anders.” De impact van de stenen, de trillingen en de intensiteit van het koersverloop maken van deze wedstrijd een serieuze stresstest.
Pedersen start dus met ambitie, maar ook met realisme. De vorm lijkt aanwezig, maar het lichaam moet nog bewijzen dat het de volgende stap aankan. In Harelbeke zal snel duidelijk worden of zijn indrukwekkende comeback ook standhoudt op het ruwe Vlaamse werk.
