Stan Strubbe
Magnus Cort Nielsen heeft de tweede etappe van de Ronde van Catalonië op zijn naam geschreven na een lastige en nerveuze rit. In een uitgedund peloton toonde de Deen zich de sterkste, nadat de pure sprinters onderweg al waren gelost en de finale bijzonder zwaar bleek.
Vluchters houden lang stand
Zoals wel vaker in Catalonië werd er van bij de start gekoerst. Vijf renners kozen vroeg het hazenpad, met onder meer Baptiste Veistroffer en Liam Slock.
De kopgroep kreeg nooit echt veel ruimte, maar hield toch lang stand. Op twintig kilometer van de streep bleven nog twee leiders over, die zelfs richting de finale nog een halve minuut voorsprong hadden.
Achter hen hielden ploegen als INEOS Grenadiers, NSN en EF het tempo strak. Op de lange, lopende beklimmingen moesten de pure sprinters één voor één lossen. Zo kon ook Sam Bennett niet volgen, ondanks hulp van zijn ploegmaat Tom Pidcock.
🚴🇪🇸 | Als een duveltje uit een doosje, good-old Magnus Cort wint in de Ronde van Catalonië. Het is de eerste zege in ruim een jaar voor de Deen.
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) March 24, 2026
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/9MqL1GeaM9
Nerveuze en zware finale
De laatste kilometers waren hectisch, met veel bochten en constante tempowissels. Het peloton brak niet volledig, maar iedereen zat op de limiet. De laatste vluchters werden pas in de slotkilometers gegrepen, waardoor een sprint alsnog onvermijdelijk werd.
In die sprint bleek al snel dat het geen klassieke massasprint was. Veel topsprinters zaten te ver of waren al gelost. Magnus Cort profiteerde optimaal van de zware dag en plaatste een krachtige, zittende sprint.
Met zijn inhoud en timing klopte hij de rest overtuigend en pakte hij een knappe ritzege.
