Stan Strubbe
Lucinda Brand heeft op indrukwekkende wijze de Wereldbeker veldrijden in Namen naar haar hand gezet. Op de iconische Citadel legde de Nederlandse al vroeg de basis voor haar comfortabele zege, die ze nadien geen moment meer in gevaar zag komen. Na afloop wees Brand zelf meteen naar één cruciale factor die haar overwinning verklaarde.
Bliksemstart als sleutel tot succes
Brand greep al in de openingsfase de macht en liet die niet meer los. Na afloop verklaarde ze bij Sporza hoe bepalend haar begin van de wedstrijd was. “Ik voelde mij heel erg sterk,” klonk het tevreden. “Ik had nog nooit zo’n goede start hier,” lachte ze.
Toch was Brand niet de enige die scherp uit de blokken schoot. Amandine Fouquenet kende zelfs een nog snellere eerste meters. Dat was geen verrassing voor Brand. “Zij heeft altijd een geweldige start en ik wilde op mijn eigen tempo beginnen, want in de eerste ronde kan je je hier echt opblazen.”
De Française hield knap stand en reed naar een podiumplaats. “Dat ze nog derde werd en zo sterk reed, had ik niet verwacht. Dat is heel goed van haar.”
Sterke benen, zelfs mét pech
Het verschil werd vooral gemaakt naarmate de wedstrijd vorderde. Brand voelde dat ze de controle had en kon haar inspanning perfect doseren. “Ik had gewoon goede benen,” stelde ze nuchter vast. Die marge gaf haar zelfs ruimte om een tegenslag te incasseren. In de tweede helft van de race reed ze lek, normaal gezien een nachtmerrie op de Citadel.
Brand bleef er opvallend rustig onder. “Dat was superstom, maar je weet dat het hier kan gebeuren. Ik wilde blijven rijden waar dat kon. Als het wiel breekt, dan haal ik een nieuwe,” grapte ze. Alsof dat nog niet genoeg was, gleed ze ook nog weg in een bocht. Dankzij haar ruime voorsprong bleef alles echter onder controle. “Ik had gelukkig genoeg marge.”
