WN Redactie
De ontknoping van het EK veldrijden in Zeddam zal nog lang onderwerp van gesprek blijven. Marie Schreiber leek aanvankelijk de Europese titel te pakken, maar na ingrijpen van de jury werd de Luxemburgse teruggezet naar de tweede plaats. Lucinda Brand kreeg daardoor alsnog het goud omgehangen. Schreiber besloot vervolgens niet op het podium te verschijnen, maar stond later wel verschillende media te woord.
Sanne Cant, vertrouwenspersoon van Schreiber bij SD Worx-Protime, had haar interviews al achter de rug en ook de welgemeende knuffel tussen Brand en de Luxemburgse had al plaatsgevonden. Op dat moment leek niemand te twijfelen aan de uitslag van de wedstrijd. Toch moesten beide rensters na afloop naar de jurywagen komen.
LEES OOK: Brand komt met opvallende woorden na vreemde ontknoping op EK
Schreiber kan beslissing jury moeilijk accepterenDaar kregen Brand en Schreiber te horen dat de uitslag werd aangepast. Een half uur later was de Luxemburgse nog altijd zichtbaar aangeslagen. "Ze willen altijd dat het schoon en eerlijk verloopt, en dan doen ze dit. Dit is ook niet eerlijk."
Maar wat gebeurde er precies in de jurywagen? "We hebben de beelden bekeken en zowel mij als Lucinda's inzichten gehoord... en Lucinda zei dat ik niets fout had gedaan, want ze had me toch niet meer voorbij gekund. Ik ben erg dankbaar dat ze dit gezegd heeft, maar het verandert de beslissing van de commissarissen niet."
Ook gaf Schreiber haar eigen lezing van de sprint. "Ik zei: "Ja, het is een sprint na vijftien minuten voluit racen, en je komt aan met een hartslag van 190". Ja, ik veranderde van verzet en bewoog een klein beetje naar links. Maar goed, ik denk dat als iedereen de sprint bekijkt, je wel kunt beseffen dat dat normaal is..."
"Het is respectloos"
De Luxemburgse benadrukte dat ze Brand niet bewust de doorgang wilde belemmeren. "Ik heb de deur niet opzettelijk dichtgegooid of zo. Lucinda weet dat, ze zegt het ook. Het is respectloos om het grootste moment van mijn carrière zomaar af te pakken", aldus de boze Schreiber. "Nogmaals: het is respectloos."
De beslissing had ook gevolgen voor haar aanwezigheid op het podium. Schreiber besloot de ceremonie aan zich voorbij te laten gaan. "Ik wilde gaan, omdat ik dacht dat iedereen me zou haten als ik niet ging. Maar dan had ik zoiets van: ze behandelen me zo, dus waarom zou ik? Het is zwaar om hier nu te staan, dus je kunt je voorstellen dat het moeilijker is om op het podium te staan. Die boete? Daar kan ik mee leven, mijn slaap vanavond gaat meer een probleem zijn."
