WN Redactie
De ontlading was groot bij Lotte Kopecky na haar eerste ritzege in La Vuelta Femenina. De Belgische kopvrouw van SD Worx-Protime zat de voorbije dagen meermaals dicht bij winst, maar moest telkens vrede nemen met een tweede plaats of kreeg zelfs een declassering te verwerken. In de vierde etappe viel eindelijk alles in de juiste plooi.
Dat zorgde zichtbaar voor opluchting bij Kopecky, die na afloop toegaf dat de overwinning haar bijzonder veel deugd deed. De voormalig wereldkampioene voelde al enkele dagen dat de conditie goed zat, maar slaagde er voorlopig niet in om die vorm ook om te zetten in een ritzege. Tot nu dus.
“Opluchting? Ja, die is er toch wel”, vertelde Kopecky na afloop met een glimlach. “De benen en de conditie zijn er. Ik kwam telkens ook heel dicht, dus was het zaak om erin te blijven geloven.”
LEES OOK: Kopecky is het duidelijk beu en deelt stevige sneer uit: "Nooit goed"
Even paniek in de finaleKopecky had vooraf haar zinnen gezet op deze etappe, die op papier een van de meest haalbare kansen leek voor de snelle vrouwen in deze Vuelta Femenina. Toch dreigde het scenario in de finale nog even helemaal fout te lopen voor SD Worx-Protime.
Met nog zeven kilometer te gaan bedroeg de achterstand op de overgebleven vluchters immers nog ruim een minuut. Even leek het erop dat het peloton te laat zou komen om nog voor de overwinning te sprinten.
“Al moest dan het zware slot nog komen”, blikte Kopecky terug. “Het werd nog heel spannend in het peloton. Met nog ruim een minuut achterstand op de twee vluchters op zeven kilometer van de streep, vreesde ik er ook even voor.”
Toch keerde het tij snel. Vanaf de tussensprint voor de bonificaties schoot het tempo in het peloton plots de hoogte in en nam SD Worx-Protime de volledige controle over de wedstrijd. Volgens Kopecky speelde haar ploeg daarin een cruciale rol.
“Mijn ploeg was on fire om alle aanvallen te pareren en me in een perfecte positie af te zetten”, aldus de Belgische.
“Plots zag ik de finish”
In de hectische slotkilometers moest Kopecky vervolgens alle zeilen bijzetten om haar positie te behouden. De sprintvoorbereiding verliep bijzonder nerveus, waardoor de wereldkampioene voortdurend van wiel naar wiel moest springen. “Het was positioneren tot en met”, vertelde ze. “Ik moest echt constant opschuiven.”
Opmerkelijk genoeg kwam de finish uiteindelijk sneller dan Kopecky zelf had verwacht. De Belgische zat nog met haar handen op de shifters toen ze plots de aankomstlijn zag opdoemen. “Toch zag ik ineens de finish en zat ik nog met mijn handen op mijn shifters. Dus moest ik snel mijn beugel vastgrijpen om de sprint aan te zetten.”
Die sprint bleek uiteindelijk goed voor veel meer dan enkel de ritzege. Dankzij de bonificatieseconden mocht Kopecky na afloop ook de rode leiderstrui aantrekken. “Heel leuk”, reageerde ze tevreden. “Ik wist dat Koch bij de tussensprint twee seconden had gepakt, maar dat alles nog mogelijk was aan de finish. Dus ik ben heel blij dat ons plannetje gelukt is.”
