WN Redactie
Toekijken of zelf rijden: wat is zenuwslopender? Voor Sven Nys was het antwoord zondag glashelder. Tijdens de bloedstollende finale van het BK veldrijden in Beringen zat de vader van Thibau Nys op hete kolen. “Je gaat dood”, vatte hij zijn gevoelens samen na de tweede Belgische titel van zijn zoon.
“Het is alsof je zelf weer in de cross zit”, vertelde Sven Nys na afloop. “Ik dacht dat het voorbij was toen ik stopte als crosser, maar dit komt elke keer opnieuw terug.” De spanning bereikte in de slotronde een kookpunt, toen Emiel Verstrynge plots weer helemaal in de buurt kwam van Thibau. “Dat zijn de BK’s die het langst blijven hangen”, aldus Nys senior.
Kou en druk
Volgens Sven Nys was het niet zo vreemd dat de wedstrijd nog kantelde. “Thibau heeft een hele cross tempo gemaakt. Op zo’n moment kan de kou ineens toeslaan, op de ademhaling of in de benen. Dat heeft hij in de laatste ronde ook gevoeld.”
Tegelijk zag hij hoe de dynamiek volledig veranderde. “Emiel had niets meer te verliezen. Die kon risico’s nemen en finishte sterk. Thibau moest net risico’s vermijden. Dan is het ontzettend moeilijk om opgejaagd te worden en toch het hoofd koel te houden. Elk foutje kan fataal zijn.”
Koelbloedig kampioenschapsrenner
Toch bleef Thibau overeind, letterlijk en figuurlijk. En dat verraste zijn vader niet. “Ik heb dat zelf moeten leren met vallen en opstaan”, blikte Sven Nys terug op zijn eigen carrière. “Maar Thibau is van nature sterk op grote afspraken.”
Die mentale weerbaarheid zit er volgens hem al van jongs af aan in. “Hij heeft met zijn kleine fietsje altijd rond de mobilhome gehangen, hij heeft altijd druk gezien. Dat heeft hem gevormd. En nu zie je dat hij ook van nature onder grote druk kan presteren.”
Met die koelbloedigheid hield Thibau Nys stand tot op de streep, tot grote opluchting van zijn vader, die het BK liever nog eens zelf had gereden dan dit nog vaak vanop afstand te moeten meemaken.
