WN Redactie
Thibau Nys heeft zondag zijn Belgische titel in het veldrijden met succes verdedigd, maar van een zorgeloze solo was in Beringen allerminst sprake. De renner van Baloise Verzekeringen–Het Poetsbureau Lions leek lange tijd op weg naar een comfortabele overwinning, tot Emiel Verstrynge in de slotronde plots gevaarlijk dicht kwam. “Voor mij was het ook heel spannend”, gaf Nys eerlijk toe na afloop.
Nys koos al vroeg in de wedstrijd voor de aanval en reed lange tijd alleen voorop. Het plan leek te kloppen, al werd zijn marge onderweg kleiner dan gehoopt. “Ik probeerde een tempo te rijden waarvan ik dacht: als ze terugkomen, heb ik nog een versnelling achter de hand”, aldus de uittredende kampioen. “Maar ik kreeg niet zo veel speelruimte. Toen ik viel en van fiets moest wisselen, was ik die marge meteen kwijt.”
LEES OOK: Thibau laat van zich horen: dit is wanneer Nys terugkeert
‘Kwam mezelf pijnlijk hard tegen’Hoewel Nys het gevoel had dat hij zijn krachten goed had verdeeld, sloeg de twijfel toe op het slechtst mogelijke moment. “Ik dacht echt dat ik nog iets van marge had”, blikte hij terug. “Ik wilde het technisch niet te gek maken en op conditie het verschil maken, maar in de laatste ronde kwam ik mezelf pijnlijk hard tegen.”
Vooral op de beslissende helling werd het plots overleven. “Op die laatste klim stond ik even volledig geparkeerd. Dat had ik niet zien aankomen”, erkende Nys. “De kou sloeg ook op mijn ademhaling. Toen was het gewoon zo veilig mogelijk naar de finish rijden en alleen duwen op de stukken waar ik voelde dat het nog kon.”
Paniek, maar geen capitulatie
In de slotminuut zag Nys Verstrynge zelfs tot op zijn wiel naderen. Paniek was er even wel degelijk. “Het was zó verraderlijk dat ik geen enkel risico meer wilde nemen. In elke bocht verloor ik misschien wat tijd, maar dat was de veiligste manier om mijn titel te pakken”, legde hij uit.
Toch bleef de titelverdediger geloven in zijn explosiviteit. “Ook al kwam hij op het wiel, ik wist dat ik nog genoeg power had voor een laatste stroomstoot”, besloot Nys. Die kwam er ook, net op tijd. Met pure wilskracht en controle hield hij Verstrynge af en mocht hij zich opnieuw Belgisch kampioen noemen, dit keer na een nagelbijter tot op de streep.
